Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Πέθανε ο χασάνης

Μια συγκινιτική ιστορία και ένα εξίσου συγκινιτικό άρθρο.
Χωρίς άλλα σχόλια δικά μας



"Ο φίλος μου ο Χασάνης"

Ενα ιδιαίτερα συγκινητικό άρθρο έγραψε ο φίλος του SigmaLive, Πανίκος Χρυσάνθου, για το χαμό του φίλου του Χασάνη από την Αντρόλυκου. O κ. Χρυσάνθου μιλά για ένα άνθρωπο σοφό ο οποίος όταν το 1975 οι Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν την Αντρολύκου ήταν ο μόνος που έμεινε. Ο Χασάνης έζησε με την Χαμπού σε ένα έρημο χωριό, που μετατράπηκε σε μια απέραντη μάντρα.
Σας το παρουσιάζουμε αυτούσιο:
"Πέθανε χτες ο φίλος μας ο Χασάνης από την Αντρολύκου. Τον θάβουμε στο χωριό του σήμερα το απόγευμα στις 4. Επειδή έχω την αίσθηση ότι μας έφυγε ακόμα ένας από τους τελευταίους του «κόσμου της Κύπρου», νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις, που έφερε μαζί του ο θάνατος.

Ήταν ένας σοφός άνθρωπος. Όταν μιλούσε, νόμιζες πως ακούεις τον Όμηρο. Ήταν μια σοφία που γεννούσε κάποτε ο τόπος μας. Την μπόλιαζαν οι μεγάλοι στους μικρούς και την επεξεργαζόταν η ζωή με τον μοναδικό τρόπο που τη βιώνει ο καθένας μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες. Κι η ζωή ήταν πολύ γενναιόδωρη σε εμπειρίες και μαθήματα για τον φτωχό βοσκό Χασάνη από την Αντρολύκου. Δέκα χρονών ο πατέρας του τον έδωσε μισταρκό σε Έλληνες φίλους του μέσα στον Ακάμα. Του είπε πως αυτοί θα είναι πια σαν τους γονιούς του. Και να μην ανησυχεί που βάζουν τον σταυρό τους και λένε « Χριστέ μου» και «Παναγία μου». «Ο Θεός είναι ένας, αυτοί τον λένε Χριστό, εμείς Αλλάχ».

Κι όμως, δέκα χρόνια μετά, αυτή η απλή ερμηνεία των πραμάτων της ζωής, που εξέφραζε τόσο παραστατικά ο αγράμματος πατέρας του Χαράνη, φάνταζε ολότελα ξένη στην νέα πραγματικότητα της Κύπρου. Ήμαστε στα μισά της δεκαετίας του 50 κι είχε ήδη φυσήξει άλλος αέρας. Εθνικοί στόχοι, φανατισμός, διακοινοτικές εντάσεις. Όταν ο Χασάνης και η Χαμπού αγαπήθηκαν, δυο χωριά βρέθηκαν στα πρόθυρα του πολέμου. Οι Δρουσιώτες κατέβηκαν με δικράνια, σιηπέττους και τσάππες στην Αντρολύκου να πάρουν πίσω τη γυναίκα «τους» από τον «Τούρκο». Κανένας δε διανοήθηκε να σεβαστεί την επιθυμία δυο ανθρώπων να ζήσουν μαζί.

Η αγάπη τους έγινε ένας αγώνας και μια περιπέτεια. Κι επειδή ήταν μεγάλη κατάφεραν να περάσουν από τη σκύλλα και τη χάρυβδη και να ζήσουν μαζί.

Όταν το 1975 οι Τουρκοκύπριοι της Αντρολύκου έφυγαν για το βορρά, ο Χασάνης ήταν ο μόνος που έμεινε. Για το χατίρι και την αγάπη της Χαμπούς, που δεν ήθελε να φύγει. Έζησαν μόνοι σε ένα έρημο χωριό, που μετατράπηκε σε μια απέραντη μάντρα. Ήταν ένα είδος εξορίας, επειδή αγάπησαν. Στον τοίχο του σπιτιού τους ήταν παντα πρεμασμένες εικόνες της Παναγίας. «Η γεναίκα μου εν Χριστιανή», ελάλεν ο μουσουλμάνος Χασάνης. «Ο άθρωπος ό,τι πιστεύκει πιστεύκει». Η ανοχή κι ο σεβασμός της διαφορετικότητας ήταν πράξη της ζωή του.

Το 2007 πέθανε η Χαμπού. Υπήρξα μάρτυρας μιας μικρής συγκλονιστικής ιστορίας γύρω από αυτό το θάνατο. Όταν η Χαμπού ήταν στο γενικό νοσοκομείο της Λευκωσίας με μετρημένες μέρες ζωής, έπαιρνα που και που τον Χασάνη να την επισκεφτεί. Άφηνε τα ζώα του μέσα στη μάντρα ή κανόνιζε κάποιος να τα φροντίζει. Έμενε όλη τη μέρα δίπλα της και το βράδυ επιστρέφαμε μαζί στην περιοχή της Πόλης. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια ο Χασάνης της μίλησε με πολλή διακριτικότητα για το θάνατο. Ήμουν μπροστά. Της είπε περίπου τα εξής: «Ρε γεναίκα, να σε ρωτήσω κάτι τζιαι μεν με παρεξηγήσεις. Εν τζιαι ξέρουμεν ποιος εννά πεθάνει πρώτος τζιαι ποιος δεύτερος. Μπορεί να πεθάνω εγιώ, μπορεί να πεθάνεις εσού. Ο γιος μας είπεν μου πως του είπες ότι αν πεθάνεις, θέλεις να θαφτείς εις το χωρκόν σου. Εν αλήθκεια, πε μου να ξέρω». Η Χαμπού είπε πως δεν είναι αλήθεια. «Τζιαμαί ποννά θαφτείς εσού θέλω να θαφτώ τζι εγιώ, είπε. Μαζίν τζιαι στην ζωήν τζιαι στον θάνατον». Μόνο μια χάρη ζήτησε. Να της κάμουν χριστιανική κηδεία. Ο Χασάνης της το υποσχέθηκε. Ήταν ευχαριστημένος από την απόφαση της γυναίκας του. Ένιωθε πως το χωριό της την απαρνήθηκε, όταν αποφάσισε να ζήσει μαζί του, κι έβρισκε δίκιο να τη θάψει στην Αντρολύκου. Όταν η Χαμπού πέθανε, οι παπάδες αρνήθηκαν να τη θάψουν χριστιανικά. «Δεν είναι χριστιανή, είπαν. Απόδειξη πως δε βάφτισε τα παιδιά της». Ο μουσουλμάνος Χασάνης έκαμε πόλεμο να τη θάψει χριστιανικά, όπως αυτή επιθυμούσε κι όπως της υποσχέθηκε. Σουρρεαλιστικά πράγματα στην σχιζοφρενική μας χώρα: Ένας μουσουλμάνος πολεμά να θάψει χριστιανικά τη χριστιανή γυναίκα του κι οι χριστιανοί αρνούνται. Ένας μουσουλμάνος γίνεται στην πράξη υπέρμαχος της αγάπης, κι αυτοί που εκπροσωπούν - υποτίθεται - τη θρησκεία της αγάπης αποδεικνύονται ζηλωτές του μίσους και της μισαλλοδοξίας. Ο Χασάνης έφτασε μέχρι τον αρχιεπίσκοπο με μια ταυτότητα της Χαμπούς στο χέρι, εκδομένη από το επίσημο κράτος, που έγραφε «Χαραλαμπία Μουσταφά». Ακόμα και το όνομα της αποδείκνυε ότι η Χαμπού ήταν χριστιανή. Ο αρχιεπίσκοπος συγκατένευσε. Η Χαμπού κηδεύτηκε στην εκκλησία του διπλανού χωριού και τάφηκε στην Αντρολύκου. Ο «αγράμματος» βοσκός, ο
Χασάνης, ο μορφωμένος πιο πολύ και από τους “μορφωμένους” βρήκε τη χρυσή τομή: Στο μουσουλμανικό νεκροταφείο του χωριού θα ήταν προσβολή να τη θάψει. Ανήκει στους μουσουλμάνους. Έφτιαξε ένα μικρό χώρο κολλητά πάνω στο νεκροταφείο, το έφραξε και την έθαψε εκεί. Της έφτιαξε τζιβούρι και σταυρό και πάει κάθε πρωί και την επισκέπτεται. Έδωσε εντολή, όταν έρθει κι η σειρά του – όπως τους Εγγλέζους θα πρόσθετα, που πιάννουν τον σιηπέττον τους ή το φαϊν τους – να τον θάψουν δίπλα στην Χαμπού και να βάλουν στον τάφο του τη μουσουλμανική πέτρα – ruhuna fatiha. Σε μένα ανέθεσε να βάλω στον τάφο και των δυο τους μια κυπριακή σημαία. Ερμηνεύω την επιθυμία του όχι σαν μια άρνηση της εθνικής ταυτότητας. Αλλά σαν μια άρνηση του εθνικισμού, που εκφράστηκε με την υπερβολή των σημαιών.

Αδέρφιν, αν δεν πεθάνω πριν από σένα, σου υπόσχομαι ότι θα υψώσω τη σημαία στον τάφο σου, όπως επιθυμείς. Και σκέφτουμαι, αν πιο πολλοί άνθρωποι σκεφτόντουσαν και ζούσαν όπως εσείς σκεφτόσαστε και ζήσατε, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος"

Στην φωτογραφία ο Χασάνης στο βουνό πάνω από την Αντρολύκου 11.01.1997
πηγή

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Σώτος Κτωρής "Τουρκοκύπριοι Από το Περιθώριο στο Συνεταιρισμό (1923-1960)

Είναι ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία στη υπάρχουσα βιβλιογραφία (παρόλη τη τσιμπημενη τιμή του).

Είναι τόσο συμπικνωνμένες οι πληροφορίες του βιβλίου , που αν επροσπαθούσα να το παρασουσιάσω ανα κεφάλαιο (όπως εκάμαμεν για άλλα βιβλία πιο παλιά) θα έφκαινε τετραπλοσέντονο. όποταν ότι τζαι γράψουμε δεν παύει να είναι παρά αποσματικό.

όπως λέει και ο τίτλος, δεν προσπαθεί να τα εξηγήσει όλα, αλλά παρουσιάζει την ιστορία των τκ που το 1923 (βασικά που το 1978) ως το 1960.

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχει μελετήσει σειρά αρχείων, εκ και βρεττανικών. Όντας γνώστης της τουρκικής, εμπόρεν να παρακολουθήσει εκτεταμένα τον τκ και τουρκικό τύπο της εποχής.

Το βιβλίο έχει χαρακτήρα μάλλον "ιστορικού". Δεν χρησιμοποιά κανένα " αναλυτικό μοντέλο" για να εξηγήσει τα ευρήματα του, τα οποία κάποιες φορές βοηθούν , κάποιες άλλες όμως, όταν είσαι πεποισμένος ότι το μοντέλο σου εν σωστό, συνήθως οδηγήσε στο να προσαρμόζεις τα δεδομένα ώστε να χωρούν στο μοντέλο. Παρόλαυτα είναι προσεκτικός στες ορολογίες που χρησιμοποιά (είναι ξεκάρος ασ πούμε στο να διαχωρίζει εκ και τκς από τις ελίτ τους).

Το βιβλίο καταρίπτει σειρά μύθων που βρίσκουμε στην εκ βιβλιογραφία στην οποία η παρουσιάση του κυπριακού συνήθως ασχολείται με την αμερική τη βρεττανία, τη τουρκία, τη χούντα, την εκοα ββιυ, τον μακάριο και το γρίβα..... Οι τκ απουσιάζουν ως υποκείμενο, αλλά πιο σημαντικό απουσιάζουν ως υποκείμενο το οποίο εμπορούσε δραματικά να επιρεάσει τες εξελίσεις. Παρουσιάζονται απλά ως υποχείρια της βρεττανίας στο γνωστό "διαίρει και βασίλευε" και αργότερα της τουρκίας η οποία είχει ως μακροχρόνιο στόχο την διχοτόμιση.  Και αυτός ο μύθος καταρρίπτεται συντριπτικά.

Το συγκλονιστικό είναι ότι, αυτή η παράλειψη της εκ ελίτ, φαίνεται να ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που οδήγησεν στην αποτυχία στο να επιτευχθεί ο στόχος της ένωσης. Και όμως η εκ βιβλιογραφία εξακολουθούσε μέχρι σήμερα να αγνοεί τους τκς και τη δυνατότητα τους να επιρεάσουν τες εξελίξεις. Και όμως....

Η τύφλα μας δεν περιγράφεται...


Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον η πορεία των τκ στη συγκεκριμένη περιόδο. Πολλύ συμπυκνωμένα :
Από κυριάρχη ομάδα εβρεθήκαν σε λίες δεκαετίες να υποσκελίζουνται οικονομικά και θεσμικά που τους εκς. Σε ούλλη τη πορεία όμως, (ακόμα και πριν αναπτύξουν οι ίδιοι εθνική συνείδηση) ήταν ξεκάθαροι ότι δεν θα αποδέχουνταν την ένωση - ούτε και την αυτοδιάθεση.
Ο στόχος τούτος δεν άλλαξε ποτέ, παρόλο που η στρατηγική τους για να το πετύχουν άλλαξεν αμέτρητες φορές.
Ακολουθήσαν μιαν δική τους ιδεολογική πορεία , η οποία (όπως τζαι σε εμάς) εχαρακτηρίζετουν που διάφορα μπαιράκκια με διεφθαρμένη εξουσία, αλλά (σε αντίθεση με εμάς) δεν επιρεαστήκαν καθόλου που αριστερές ιδέες, και οι κόντρες τους ακολουθήσαν τη πορεία της τουρκίας μεταξύ κεμαλικών και οθωμανικών.
Παρόλο που υπήρχαν οικονομικές συναλλαγές με τους εκς, η ελίτ τους (και κατά συνέπεια οι μάζες) ποτέ δεν μας εμπιστεφτήκαν. Για λόγους οικονομικούς αλλά και ιστορικούς, αναπτύξαν τεράστιες φοβίες σε σχέση με εμάς (συνδρομό σεβρών, σύνδρομο κρήτης κλπ), άλλωτε βάσιμες, άλλωτε ανυποστατες και άλλωτε κατασκευασμένες που την ελιτ τους. Βεβαίως , οι δηλώσεις των δικών μας πολιτικών αλλά και η αθρογραφία των εκ εφημερίδων δεν έκαμνε βεβαίως τίποτε άλλο από το να επιβεβαιώνει τους φόβους τους.
Μέχρις ότου καταφέρουν να αλλάξουν τη πολιτική της τουρκίας στο κυπριακό (και ναι έτσι έγινε και όχι αντίστροφα),  για μεγάλο διάστημα, μη έχοντας άλλη επιλογή εγκωλπόνουνταν τους βρεττανούς (παρόλο που ήταν πεπεισμένοι ότι οι εγγλέζοι επαίρναν το μέρος μας). Η σχέση τους όμως δεν ήταν ποτέ αγαστή, αντίθετα την εχαρακτήριζε μια έντονη καχυποψία, ήταν ενίοτε συγκρουσιακή και σίγουρα συνεχώς μεταβαλλόμενη.
Ενώ είχαν ένα σταθερό στρατηγικό στόχο , αυτόν της αποτροπής της ένωσης, τους επήρεν δεκαετίες να καταφέρουν να δημιουργήσουν ένα δικό τους στόχο - ο οποίος λόγω των συνθηκών εμταβαλλόταν επίσης ραγδαία (ένωση με την τουρκία, διχοτόμιση, δικοινοτισμός )
Σε αντίθεση με εμάς, με το σύνταγμα του 60 οι βασικοί τους στόχοι επιτευχθήκαν - αποτρέψαν την ένωση, και αποτρέψαν το ενδεχόμενο να είναι μειονότητα σε ένα ανεξάρτητο κράτος.


Όπως περιγράφεται πιο πάνω, η εξωτερική πολιτική της τουρκίας, σε σχέση με το κυπριακό, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί προσχεδιασμένη. Μέχρι το 50, δεν τους απασχολούσε ιδιαίτερα το κυπριακό. Η προτεραιότητα τους ήταν το ΝΑΤΟ. Αυτό που άλλαξε τη στάση τους ήταν
1. Οι τουρκοκύπριοι. Ακολουθώντας τες δικές μας τακτικές, εχρησιμοποιήσαν τις φοιτιτικές οργανώσεις και τον τύπο, επιρρεάζοντας σε τέτοιο βαθμό τη κοινή γνώμη που αναγκαστικά έγινε θέμα εξωτερικής πολιτικής. Όμως η τουρκία (όπως ακριβώς τζαι η ελλάδα) αφού έπρεπε να βάλει στη ζυγαριά πολλά παραπάνω θέματα από ότι η τκ ελιτ, ήταν συχνά πιο διαλλακτική  που τους τκς. Η κατάρευση π.χ. του συμφώνου της βαγδάτης έφερνε τη τουρκία σε τέτοιο βαθμό απομόνωσης που δεν εμπόρεν να επιμένει σε μαξιμαλιστικούς στόχους - έτσι που υπό τις συνθήκες η ζυρίχη μια χαρά την εβόλεψε
2. Η δική μας εμμονή με τη διεθνοποίηση που δεν άφηνε τζαι πολλά περιθώρεια στη τουρκία παρά να εμπλακεί
3. Από ένα σημείο και μετά τους επαρακινήσαν και οι εγγλέζοι να αναμειχθούν


Όσον αφορά δε τη βρετανία, το βιβλίο καταρίπτει σειρά μύθων στους οποίους πιστέφκουμε.
Σε μεγάλο βαθμό θα έλεγα, δεν καταρίπτει την λεγόμενη ιμπεριαλιστική ανάλυση , αλλά κυρίως τον τρόπο που την κάμνουμε. Και ο τρόπος που γίνεται στη εκ βιβλιογραφία έχει συνήθως τα εξής μεθοδολογικά προβλήματα
1. Αποκλείει παντελώς τη δυνατότητα των τοπικών υποκειμένων να εππιρεάσουν τες εξελίξεις (κάποιες φορές με τρόπο καθοριστικό), θεωρώντας ότι είτε δεν μπορούν, είτε είναι απλά υποχείρια των μεγάλων δυνάμεν
2. Κρίνει εκ του αποτελέσματος , θεωρώντας ότι αφού κάτι έγινε αναγκαστικά επροσχεδιάστηκε. Αποκλείει τη πιθανότητα, να μην υπάρχει μακροχρόνιος σχεδιασμός, να έχουν τη δυνατότητα οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να επανακαθορίζουν τα συμφέροντα τους, ή/και να τα προσαρμόζουν ανάλογα με τες συνθήκες. Αποκλείει δε εντελώς τη πιθανότητα μια πολιτική που εσχεδιάστηκε που μιαν ιμπεριαλιστική δύναμη να απότυχε.

Η απόριψη των πιο πάνω,  δεν κάμνουν βεβαίως τη πολιτική των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ούτε "καλή", ούτε "ηθική" ούτε "πολιτική αρχών". Αλλά αν εμείς θέλουμε να αντισταθούμε, είναι σημαντικό να καταλάβουμε τι ακριβώς κάμνουν.

Η βρετανική πολιτική σε σχέση με το κυπριακό τη περιόδο που περιγράφεται είναι σε μεγάλο βαθμό αλλοπρόσαλη.
Κατά αρχή το περίφημό "διαίρει και βασίλευε". Οι εγγλέζοι δεν εχρειάζετουν να μας διαιρέσουν. Μια χαρά διαιρεμένοι είμαστουν. Ήβραν έτοιμες διαιρεμένες δομές που τους οθωμανούς τες οποίες εσυνεχίσαν.  Και όταν τελικά εχρησιμοποιήσαν τους τκς, υπήρχε μεταξύ τους εσωτερική διαφωνία, 'ασε που  το αποτέλεσμα αυτής της στρατιγικής απέτυχε παντελώς.

Όταν το δικό μας αίτημα για ένωση εγίνετουν πιο "διεκδικητικό" με τη διεθνοποίηση και τον ένοπλο αγώνα, ο άγγλος πρέσβης στην άγκυρα εθεωρούσεν ότι ο καλύτερος τρόπος για να σταματήσουν  οι έλληνες να ζητούν ένωση, είναι να ανακατώσουν τους τκς και τη τουρκία και να μας απειλήσουν με τον κίνδυνο της διχοτόμισης. Οι αποικιακοί κυβερνήτες δε, εδιαφωνούσαν. Σε καμία περίπτωση δεν εθέλαν να έχουν να αντιμετωπίσουν 2 εθνικισμούς στη κύπρο, οι οποίοι θα εσυγκρούονταν και μεταξύ τους και με τους εγγλέζους (για να πειστεί ο χάρτιγκ έπρεπε πρώτα ο μακάριος να οδηγήσει τες συνομιλίες μαζί του σε κατάρευση). Μάλιστα, οι τοπικοί διοικητές κατα καιρούς εκφράσαν την άποψη (όπως αργότερα και ο αγγλικός τύπος αλλά και οι αμερικάνοι) ότι δεν έπρεπε να αππώνουν τους τούρκους γιατί στο τέλος της ημέρας ήταν ένα νησί με ελληνική πλειοψηφία!
Σε σχέση με τον αρχικό στόχο, η πολιτική αυτή απέτυχε. Γιατί, όντως οι εθνικισμοί στην κύπρο εγίναν ανεξελεγκτοι, ανακατώσαν σε τέτοιο βαθμό τη τουρκία (που της ήταν αδύνατο να υποχωρήσει στο θέμα της ένωσης) που το ζήτημα επροκαλούσε πλέον προβλήματα στη νοτιοαναλική πτέρυγα του ΝΑΤΟ (εξωργίζοντας για αυτό τους αμερικάνους).
βεβαίως τελικά οι εγγλέζοι δεν εχάσαν.
επανακαθορίσαν τα συμφέροντα τους (από το "κύπρος ως βάση" στο "βάσεις στη κύπρο") τζαι αφήκαν την ελλάδα με τη τουρκία να διαπραγματευτούν ένα δικοινοτικό κράτος.

Οπόταν πάλε κερτισμένοι εφκήκαν - απλά όχι με τον τρόπο που φανταζόμαστεν.


Επιγραμματίκα κάποιοι άλλοι μικροί μύθοι που καταρρίπτονται

Ο μύθος του "δημοψηφίσματος στο οποίο μάλιστα εψηφίσαν και τουρκοκύπριοι".
Αν αγαπάτε, ο κτωρής έκατσεν τζαι εθκιέβασεν ούλλα τα ονόματα που υπογράψαν, και ήβρεν μόνο 42 τκ ονόματα (τα οποία παραθέτει!)- τους οποίους κανένας δεν φένεται να ξέρει ποίοι είναι!
Το γεγονός ότι, ακόμα και πριν το δημοψήφισμα, οι τκ εκάμναν συχνές μαζικότατες διαδηλώσεις ενάντια στην ένωση (οι οποίες είναι κατεγραμένες και στον εκ τύπο), δεν ήταν φαίνεται σημαντικό για να αναφερτεί στην εκ βιβλιογραφία.... τζαι ζούσαμεν τόσα χρόνια με το παραμύθι....


Και κάποιοι εξ αριστερών μύθοι.
Είναι κάποια πράματα που βεβαίως απασχολούν μόνο τους αριστερούς γιατί έτσι τζι αλλιώς το ακελ δεν ήταν στο επίκεντρο των αποφάσεων τη συγκεκριμένη περίοδο και δεν μπορεί να του χρεωθεί η μεγάλη αποτυχία των τακτικών της εκ ελιτ.

Λοιπόν,
Το ακελ, δεν ασκούσε καμία επιρροή στους τκς... Καμία...
Οι τκ μέλη του ακελ, δεν ήταν παρά ελάχιστοι. Και οι δύο βασικοί λόγοι ήταν οι εξής
1. Οι τκ δεν επιρεαστήκαν καθόλου από τις αριστερές ιδέες της εποχής. Η ρητορική της ελίτ τους εκτός απο ανθελληνική και εθνικιστική ήταν βαθύτατα αντικουμμουνιστική. Έτσι που ένα που τα βασικά επιχειρήματα των τκ για να αποτρέψουν την ένωση ήταν το ότι,  οι μισοί εκ είναι κουμμουνιστές και με την αυτοδιάθεση  θα γίνει το νησί κουμμουνιστικό (κάτι που εξηγά εν μέρη και την εναρκτήρια δήλωση της εοκα για αποκλεισμό των κουμμουνιστών)
2. Το Ακελ και να ήθελε δεν μπορούσεν γιατί δεν ήταν διαθετιμένο να αποκυρήξει την ένωση - που ήταν ανάθεμα για τους τκς.

Δεν ήταν βεβαίως ίδια η θέση του ακελ με της δεξιάς. Όπως σωστά αναφέρει ο κτωρής η δεξιά χαρακτήριζε την παρουσία των τκ ως "ιστορική κακοτυχία" ενώ η αριστερά εδιακκύρητεν το σεβασμό στα δημοκρατικά δικαιώματα της μειονότητας..... Αλλά η ένωση, ένωση....έτσι που όπως αναφέρει ο κτωρής "Είναι άξιον απορίας πως η ανάλυση ενός κόμματος όπως το ακελ , που στήριζε την μαζικότητα του στη ρεαλιστική αποτιμηση της κυπριακής κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, αγνοούσε τόσο πεισματικά τις τκς πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες".
Αν οι τκ, δεν εκατανοούσαν το λόγο στήριξης της ένωσης τότε τζίηνοι εφταίαν.... ήταν αντιδραστικοί "αδιαπεδαγώγητοι" κλπ.
Δεν εκάνεν που "ιεραρχούσεν ως προτεραιτότητα τη μαζικοποίηση ανάμεσα στους εκ" , εφταίαν τους τκς γιατί δεν επίθουνταν!


Τα πράματα ήταν κάπως διαφορετικά στις συντεχνείες, όπου οι τκ είχαν μια πιο μαζική παρουσία στη ΠΕΟ.... αλλά πάλε.... η υπερβολή βλάφτει....

Οι τκ ήταν μέλη της ΠΕΟ γιατί οι συντεχνείας "εγγυόταν" καλύτερους όρους εργοδότησεις (που τζαιρός που οι συντεχνείες εκάμναν έτσι πράματα!) , αλλά και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των τκ, γιατί η ΠΕΟ "εφάρμοζε πολιτική αποκλεισμού των τουρκικών συντεχνειών από πολλές επιχειρήσεις"

Όσο για τες μεγάλες κοινές απεργιακές κοιντοποιήσεις των μεταλλορύχων "κατέστησαν εφικτές μόνο μετά την υιοθέτηση μιας προσεκτικής ρητορικής στο ζήτημα της ένωσης" (σήμερα θα το ελέαμεν "επικοδομητική ασάφεια").

Όταν δε, οι τκ προχωρούν στη δημιουργία δικών τους συντεχνειών, λόγω της "άκαμπτης ενωτικής ρητορικής της ΠΕΟ" . ο μεγάλος ήρωας της αριστεράς Ντεβρις αλί Καβαζογλου στέλνει ανοικτή επιστολή στον συνδικαλιστή της ΠΕΟ Στέλιο ιακωβίδη  (της οποίας μεγάλο μέρος παρατίθεται και ξεκινά κάπως έτσι)
"Δεν μπορούσα να σταματήσω να γελώ όταν διάβασα το γεμάτο ηλιθιότητες άρθρο σας ....Σας απαντώ τους λόγους που πρέπει να χωρίσουμε από εσάς"... Και του τα χώνει... Γιορτάζετε μόνο τις δικές εθνικές επαιτίους.... στέλνεται αιτήματα για ένωση χωρίς να μας ρωτήσετε.... ενω ισχυρίζεστε ότι είμαστε όλοι αδέλφια δεν υπάρχει στην επαρχιακή επιτροπή ούτε ένας τούρκος κλπ κλπ....

Σκέφτου, να εθκιεβάζετουν καμιά φορά τούτη η επιστολή σε ένα που τα μνημόσυνα των μισιαούλη και καβάζογλου.... Θα εμαθέναμεν κάτι παραπάνω.... Γιατί αν δεν το μάθεις πως θα το διορθώσεις ;


Το βιβλίο λέει τζι αλλά.... Που δεν χωρούν σε τούντο σεντόνι
Αξίζει, πραγματικά αξίζει...
Συνίσταται ανεπιφύλακτα
Θκιεβάστε το

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Ψήφος στο Δράσυ-Eylem

Έτο που ήρταν τζαι εκλογές που τα εν θα το σύρουμεν με άσπρο με μάυρο.
Αν τζαι στες προηγούμενες ευρωεκλογές, αν πιστέφκεται, (τζαι παρόλο τον αντιακελισμο που συχνά μας κατηγορούν ότι μας διακατάχει), εβάλαμεν την του κόμματος.
Που τζιαμέ τζαι τζει αλλα τζαι πιο πριν... όσπρο....

Τούτην την φορά έχουμε έστω μιαν επιλογή.

Προβληματική σε πολλά επίπεδα, αλλά εν τζαι ζητούσαμεν ποττέ τζαι το τέλιο.

Σε πρώτο στάδιο, φαίνεται να είναι 6 "προσωπικότητες" του χώρου της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, χωρίς να μιλούμε για κάτι πιο οργανωμένο. Κάτι που όπως τζαι να το κάμεις είναι προβληματικό.

Κάποιοι δε που τους υποψήφιους θα έχουν να αντιμετωπίσουν επιχειρήματα που ίδιοι εθέταν όταν εσυζητήτουν η πιθανότητα να κατεβεί υποψήφιος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στες τελευταίες προερδικές.
Επιχειρήματα του στυλ
- Δεν πρέπει να διασπάσουμε το κίνημα τωρά που δέχεται έτσι επίθεση (λες τζαι ευθύνεται η εξωκοινοβουλευτική αριστερά , χωρίς ποττέ να κατεβεί τζαι που αναλώνεται σε συζητήσεις μεταξύ τους, που έππεσεν το ακελ που το 33-34% στο 25-26% ..... τζαι το 33% ήταν με πολλά λιότερη αποχή)
- Δεν είμαστε έτοιμοι, δεν υπάρχουν οργανωτικές δομές
- Αν κατεβούμε τζαι πιάσουμε χαμηλά ποσοστά θα υπάρξει απογοήτευση κλπ κλπ

Σε σχέση με το οργανωτικό κομμάτι, η προσπάθεια τούτη θα μπορούσε να είσσιεν παραπάνω δυναμική.
Αν εξεκίναν πιο νωρίς, με κάποιο πρόγραμμα , αντί να περιμένει να ανακοινωθεί ένα μήνα πριν τες εκλογές.
Αν εκαλούσαν το κόσμο που ήθελε μια τέτοια κάθοδο που τα πέρσι. Αντί να ήταν 6 θα εμπορούσαν να ήταν 56, να βουρήσουν να δώκουν φυλλάδια, να κάμουν εκδηλώσεις, να γράψουν κείμενα κλπ
Και το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τις 2 τκς.
Δεν καταβαίνουν ως μέλη κάποιας οργάνωσης.
Μάλιστα αν κατάλαβα καλά η μια εκ των δύο έχρειάστηκε να παραιτηθεί που το κόμμα στο οποίο άνοικεί, για να βάλει υποψηφιότητα.

Τέλος πάντων, μια σωστή κίνηση πρέπει να επιβραβεύεται όταν γίνεται



Όπως είπα τζαι αλλού, όταν υπήρχε μόνο η υποψηφιότητα λεβεντ, έσσιει σημασία η ψήφος σε τκ, έστω σε συμβολικό επίπεδο.
Ακόμα παραπάνω, όταν υπάρχει κοινό ψηφοδέλτιο.
Τζαι έσσιει σημασία, ότι το ετολμήσαν. Ασ το προσπαθήσει μια άλλη αριστερά,  απλά έτσι για να δούμε τι απήχηση θα έσσιει.
Τζαι ποδά τζαι ποτζίει.

Μόνο τζαι μόνο για τούτα τα θκύο εμείς θα τους στηρίξουμε.
Στην ουσία η στήριξη αφορά μόνον τούντους θκύο τους συμβολισμούς.

Έχουμε τις επιφυλάξεις μας ότι θα μπορούσε να καταστεί, πυροτέχνημα.
Θα δούμε βεβαίως και το "πρόγραμμα" , αν και από καιρό δεν πιστέφκουμε στα προγράμματα.
Αφενώς γιατί δεν μιλούμε για προεδρικές, όπου διεκδικείς εκτελεστική εξουσία - τζαι μπορείς δυνητικά να βάλεις κάτω πιο πρακτικές προτάσεις.
Τζαι αφ ετέρου, το πιο εύκολο πράμα είναι να κάταρτήσεις ένα πρόγραμμα ή ένα καταστατικό. Αριστεροί με χρόνια στο χώρο, μπορούν να το κάμουν σε θκυό ώρες.
Στο κάτω κάτω τι πα να πει "δημοκρατική παιδεία" ή "στήριξη στον αγώνα των εργαζομένων;"

Τέλος πάντων, σε πρώτο στάδιο  είμαστε μαζί τους.
Και θα κριθούν ανάλογα.

Καλήν αρχή και καλές επιτυχίες.




Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Ας αρκέψουμε που κάπου τζι ας μεν ιξέρουμε το τέλος


εξεκίνησα να το γράφω τούτο τον τζαιρό που η βουλή πρώτα εκαταψήφισε τζαι ύστερα εψηφίσε τα μνημονιακά ρυάλια τζαι υποχρεώσεις για το συνεργατισμό.... Τελικά έμεινε τζιαμέ... Τωρά με τη φόκους εξαναθημήθηκα το.... τζαι το επέκτεινα τόσο όσον να γίνει ένα σεντονί για την αριστερά ευρύτερα..

Εξεκίναν έτσι

Μέρες μετά το φιάσκο στη βουλή, να ασχοληθούμε τζαι εμείς με τα τεκτενόμενα του συνεργατισμού.

Είχα το γράψει ξανά.
Τζαι οι θκύο οι παππούδες εδουλέψαν εθελοντικά για να κτιστούν τα συνεργατικά των χωρκών τους.
Όπως εξιστορεί ο παππούς, ευτυχώς που εγίναν τα συνεργατικά τζαι εγλυτώσαν τα χωράφκια του κόσμου (8% αν θυμούμαι καλά εχρέωνε ο συνεργατισμός , οι τοκιστές 12%)....
Ο ένας παππούς που ένα σημείο τζαι μετά,  επαρέτησε τες συνεργατικές γεωργικές οργανώσεις. Άμαν ήταν να ρτουν τα λιπάσματα, οι σπόροι τα φάρμακα πρώτα εκανονίζαν τους δικούς τους. Άμαν ήταν να φκουν τα πρώιμα, πρώτα οι δικοί τους τζαι εμάς να αφήνουν πα στα δεντρά.
Ο δε άλλος.... Ακόμα μέχρι πρόσφατα που τον εχάσαμεν, εδιένεν τα φρούτα  της συνεργατικής....

Στη κύπρο , είχαμε τζαι το χαρακτηριστικό ότι συνεργατικά ήταν τζαι δεξιά τζαι αριστερά (παρόλο που μόνο το ακελ σε επίπεδο ρητορικής τα υπερασπίζεται). Άλλα είτε δεξιά είτε αριστερά, το ίδιο χαίριν είχαν.

Στη πορεία το τραπεζιτικό τους κομμάτι έγινε μια κανονική τράπεζα. Λόγω μεγέθους, δομής και συντηριτισμού ο συνεργατισμός δεν έπαιξεν στα κουμάρκα. Τζαι όμως εν 1.5 δις που κάτω !!!
Γιατί ;
Γιατί ως συνήθως , δώστου τούτου εν συγγενής, δώστου τζαι τούτου εν κουμπάρος, τελικά εκάμαν τα σιόνι. Γιατί έχασεν τον προσανατολισμό του. Ελειτούργαν κανονικά σαν τράπεζα. Καταναλωτικά δάνεια, ούλλες τες χρεώσεις των εμπορικών τραπεζών εβάλαν τες τζαι τούτοι, τζαι όπως έπαιρνε τα επιτόκια η αγορά "αναγκάζουνταν" να ακολουθήσουν.... Τζαι ως συνήθως γιατί εσάζαν τους δικούς τους.... Θυμούμαι σε ένα συνεργατικό που έκαμα αίτηση μια φορά για δουλειά - επιάσαν τηλέφωνο τον ξάδερφο του πατέρα μου, για να μάθουν για το ποιόν μας. Είμαστεν ασίλα αριστεροι ;

Υπό τούτες τες συνθήκες εν τζαι αξίζει να σωθεί.
Δεν έχει τίποτε συνεργατιστικό για να αξίζει τον κόπο.....


Βεβαίως η δικαιολογία είναι πάντα έτοιμη.
Σε συνθήκες καπιταλισμού τι έπρεπε να κάμει....

Σε ένα κείμενου του Στάθη, προειδοποιητικό για τον ΣΥΡΙΖΑ (για να μην γίνει πασοκ), έλεεν μεταξύ άλλων

"Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει ήδη αρκετή δύναμη απ’ τον λαό για να στήσειτηλεοπτικό κανάλι - λαϊκό, χαρούμενο και γενναίο, για να δημιουργήσει λαϊκή τράπεζα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αρχίσει να κυβερνά πριν να κληθεί να κυβερνήσει και για να κληθεί να κυβερνήσει."

http://www.enikos.gr/stathis/146435,Oxi_peri_alla_yper_Aristeras.html

Αυτό Ακριβώς !

Εν τζαι έσσιει τόση σημασία,  ότι το πιο πάνω αναφέρεται στον σύριζα τζαι τες αμφιβολίες που έχουμε αν θα τα καταφέρει.
Είτε πιστέφκεις σε μιαν όλική ανάτροπή είτε σε μια μερική, που κάποθεν πρέπει να αρκέψεις.

πριν μια εφτομαδα στο μνημόσυνο του παππού σε γνωστό "κόκκινο" χωριό, οι αριστεροί χωριανοί εσυζητούσαν μεταξύ τους.... Τζαι άκουες που απλό κόσμο να λαλεί :
Να τον χαλάζουμε τον συνεργατισμό τζαι να τον ξανακάμουμε που την αρκή. Ενεν εμείς που τον εχτίσαμεν τζαι τότε ;
Δεν εσυμφωνούσαν βεβαίως οι κεφαλές του χωρίου, αλλά ακόμα ακούεις από το κόσμο όμορφα πράματα.

Οι θέσεις του ΑΚΕΛ για το συνέδριο ήταν ενδεικτικές. Αναφέρετουν συγκεκριμένα για το συνεργατισμό ότι έχασεν τον προσανατολισμό του, αλλά τζαι για τον κόσμο της αριστεράς που λιον επαρασύρθηκε, λίον δεν διαπαιδαγωγείται πλεόν... εγίνετουν εν ολίγοις πολλή κουβέντα για την "ηθική του κουμμουνιστή" .

Ίσως ναν που τζιαμέ που πρέπει να αρκέψει μια νέα προσπάθεια.
Αφού
 έτσι τζι αλλιώς, δεν ξέρουμε ακριβώς πως θα είναι το σύστημα μετά την ανατροπή. Ούτε ξέρουμε, ούτε συμφωνούμεν - δεν είναι τελως πάντων παρά μια θεωρητική άσκηση.
Αφού,
 όταν πιάσει την εξουσία η αριστερά , δεν μπορεί να αλλάξει πολλά πράματα γιατί η κεντρική εν ανεξάρτητη, η βουλή είναι κυβερνώσα, η ΕΕ τζαι ευρώ δεν αλλάσουν, όπως ούτε και το παγκόσμιο σύστημα.....
Λαμβάνοντας υπόψιν πλέον
ότι εκατάντησεν πλέον το ακελ να προσδοκεί στη καλύτερη σε ένα 25% τη στιγμή που συναγερμός προσδοκά 38%...

Ίσως να είναι τζαιρός να αρκέψουμε που κάπου.

Τουλάχιστον, ας πάμε πίσω στους παλίους τζαιρούς τζαι να ξεκινήσουμε που το απλά.
Ασ δείξουμε στο κόσμο μέσα που τη πράξη σε μικρο-επίπεδο ότι η αλλυλεγγύη εν καλύττερη που το κυνήγι του "ιδιωτικού συμφέροντός".

έτσι τζι αλλιώς η πιο όμορφη περιόδος των σοβιέτ, ή του κινήματος ευρύτερα ήταν πριν γίνει εξουσία.

Τζαι ξεκινάς που το απλό ερώτημα που ελάλεν τζαι τότε ο νιονιος, για να αποφασίσεις με ποιούς θα πας τζαι ποιούς θα αφήσεις.

Τζαι ξεκινάς που πάνω τζαι πάεις κάτω σε όλο το κίνημα

Αρά ο πρώην πρόεδρος, δεν δέχεται εισφορές που το σιακόλα για να κάμνει ταμεία αλλυλεγγύης (τζαι ταυτόχρονα να τον διευκολύνει στη λίμνη) χωρίς να τον ενδιαφέρει η κατάσταση των εργαζομένων του.
Το κόμμα δεν δέχεται εισφορές που τους επιχειρηματίες. Όπως λαλεί τζαι ο άνευ στα δικά του "όμως ΕΜΕΙΣ [ένα κόμμα που εκπροσωπεί τους εργαζομένους] τι σχέση μπορεί να έχουμε με επιχειρηματίες και δη της εμβέλειας και της ιστορίας του Ζολώτα;"
Τούτο σημαίνει, μειωμένα οικονομικά, άρα πιο περιορισμένες δυνατότητες... Αλλά εφτάσαμεν στο τζαιρό που πρέπει να ξέρει ο κόσμος με ποιους είσαι.
Η ΠΕΟ πρέπει να ξεκινήσει επιτέλους να γίνεται πιο μαχητική.
Τα αριστερά σωματία πρέπει να αποφασίσουν. Επιτυχίες με επιχειρηματίες και σωματία -εταιρείες ή σωματία του λαού έστω τζαι χωρίς πρωταθλήματα.
Ο συνεργατισμός ας γίνει αυτό που λαλεί το όνομα του.
Σημαίνει ότι ενεν η δουλειά του στες φούσκες να διά καταναλωτικά δάνεια τζι ας χάσει πελάτες.
Σημαίνει ότι τζαι δεν θα ανταγωνίζεται τους άλλους στα ψηλά καταθετικά (για να σκοτώνει ως συνέπεια τούτου τους δανειολήπτες). Τα ρυάλια στο συνεργατισμό δεν τα βάλεις για να ξεπουλιάζουν τζαι να γίνουνται παρπάνω ρυάλια. Βάλεις τα για να βοηθήσεις τζαι να βοηθηθείς... τζι ας χάσεις πελάτες.
Στην Ελλάδα εθκιέβαζα πριν λίον τζαιρό άνεργοι καθηγητές κάμνουν φροντηστήρια αλλυλεγύης στες γειτονιές τους. Οι μαθήτες πληρώνουν αν έχουν.... Στο κάτω κάτω οι καθηγητές είτε άνεργοι ενι, είτε δουλέφκουν με 700 ευρώ για 9 μήνες...
Ασ μεν φκει ο κομματικός μηχανισμός έξω στες εκλογές για να πείσει τους απογοητευμένους ψηφοφόρους. Ασ χρησιοποιηθεί για να κάμει δίκτυα αλληλεγγυής. Οικοδόμοι, καλουπσίες, αγρότες δάσκαλοι, γιατροί...... Ακόμα τζαι μεις των  γραφείων, κάτι εν να έβρουμε να προσφέρουμε.
Ας ξαναφκεί η αριστερά στες γειτονιές τζι ας αφήκει τα τηλεοπτικά πανελ....
Εκαταντήσαμεν η ακροδεξιά, η χαμάς και η μουσουλμανική αδελφότητα να το έχουν συλλάβει τούτο τζαι εμείς  τζιημούμαστεν.

Ούλλα τα πιο πάνω έχουν το κόστος τους.
Ούλλα.

Εν ιξέρω, ίσως να είναι τούτα όνειρα θερινής νυχτός.
Ίσως να μεν έχουν καμιά σημασία, αν δεν αλλάξει το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.
Δεν ξέρω,
Μπορεί να αλλάξει ή μπορεί να μεν αλλάξει.
Σίουρον ένι πάντως πως μιαν ζωή έχουμε.
Κάτι πρέπει να κάμουμε
Που κάποθεν πρέπει να αρκέψουμε.
Πως αλλιώς θα πείσεις τον κόσμο ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός αν δεν ξεκινήσεις που τα μιτσιά ;
Ως τζι ο χριστός για να πείσει έκαμνε θαύματα, εν εμείνισκεν στην πάρλα.

Εν μαλακιές που λαλώ ;








Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Δεν μας παρετάτε με τα κοινά ανακοινωθέντα ; ή γιατί δεν πρόκειται τούντη φορά να μπω στες ίδιες συζητήσεις

εφκήκε τελικά ακόμα ένα κοινό ανακοινωθέν, τζαι ξανά το ίδιο φκιολί...
ο νικόλας να κάμνει κριτική, οι άλλοι να του απαντούν.
Υπάρχει μια έντιμη ναινεκική προσπάθεια εδώ

 Εγώ απλά δηλώνω ότι αν φτάσουμε τελικά σε νέο σχέδιο, ή ακόμα τζαι τωρά με το κοινό ανακοινωθέν - δεν θα ξαναμπώ σε αυτές τες συζητήσεις.
Θα εμπορούσα να μπω, αλλά αν μπεις στη διαδικασία να απαντάς νομικίστικα παίζεις στο γήπεδο τους τζαι εγώ θεωρώ ότι εν σε άλλο γήπεδο που έπρεπε να παίζεται τούτη η συζήτηση

Λοιπόν, πέρα που τη νομική υπάρχει η πολιτική, η ιστορία, η οικονομία τζαι η κοινωνία.

Κανένα που τα κράτη που εδιχοτομηθήκαν , εκαταλήξαν τζιαμέ γιατί ήταν παρθενογεννημένα. 
Κανένα που τα κράτη που εδιχοτομηθήκαν, δεν οδηγηθήκαν τζιαμέ γιατί το συντάγμα ελάλεν ότι η κυριαρχία προκύπτει που λαούς, που θκύο στειτς, θκύο πολιτείες κλπ
κανένα κράτος δεν εδιχοτημήθηκε γιατί δεν ήταν ξεκάθαρη η ιθαγένια, ή η διεθνής προσωπικότητα.
Τούτα πρέπει να είσαι ο ντεκτάς ή ο  τάσσος για να τα πιστέφκεις.

Κατά κανόνα τα κράτη που διχοτομούνται   εν άλλοι οι λόγοι που τα προκαλούν. Εν οι άνθρωποι που κάμνουν τα κράτη να καταρέουν τζαι όχι τα συντάγματα.

Εν τζαι να κάμουμε μιαν εξαντλιτική λίστα που να καλύφκει ούλλες τες περιπτώσεις , αλλά μερικά βασικά μοτίβα.

Πολλές φορές έσσιεις μια πλειοψηφία (της ο οποίας η ελίτ), σε ένα ενιαίο κράτος  καταπιέζει τη μειοψηφία,  στρατιωτικά, πολιτικά , οικονομικά, πολιτισμικά ή απλά τους έχει αποκλειστεί (λόγω μεγέθους) η κάθε πρόσβαση στην εξουσία.  Βεβαίως υπάρχει και η περίπτωση η μειοψηφία να είναι πλούσια, να μεν τρώει καταπίεση και η ελίτ της να θέλει ένα δικό της κράτος (για να ικανοποιήσει τους "εθνικούς της πόθους", για να εκμετελευτεί για τη πάρτη της κάποιο φυσικό πλούτο, γιατί απλά δεν θέλει να πλερώνει άλλους φόρους για τη τεμπέλική πλειοψηφία κλπ)

Σε τούτη τη διαδικασία (επείδη μιλούμε για τον 20ο/21ο αιώνα) σύνηθες συστατικό είναι το ότι οι ελίτ των δύο ομάδων έχουν αναπτύξει έναν έντονο εθνικισμό που διαπερνά ούλλη τη κοινωνία, φτωχούς πλούσιους, ΜΜΕ, παιδεία, κοινωνία...ούλλους

Η μειοψηφία ανάλογα με τη δύναμη που έχει (ή νομίζει ότι έχει) , τζαι ανάλογα με τη καταπίεση που (νομίζει ότι/ φοβάται ότι θα) υπόκειται, ανάλογα με το μέγεθος της τζαι αν γεωγραφικά είναι διασκορπισμένη ή όχι, ξεκινά τζαι ζητά :
γλωσσικά / πολιτισμικά δικαιώματα,
τοπική αυτονομία
διαμιρασμό εξουσίας / ομοσπονδιακές δομές
διχοτόμιση.

Αν αποφασίσει τελικά να πάρει τα όπλα, συνήθως η επιτυχής κατάληξη (για τους στόχους της μειοψηφίας) επαφιέται στη
στρατιωτική της δύναμη
οικονομική της δύναμη
αν είναι γεωγραφικά συνγκεντρωμένοι σε ένα χώρο
αν έχουν βοήθεια από κάποιο άλλο κράτος (καμιά μάμα πατρίδα, καμιάν αμερική καμιά ρωσσία)
αν έχουν καμιά πλούσια διασπορά κλπ
τζαι τούτα ούλλα σε σχέση πάντα με το τι δύναμη έχει η πλειοψηφία που στόχο έσσιει να κρατήσει το κράτος ακέραιο.


Βεβαίως, ακόμα τζαι να πετύχουν μια διχοτόμηση με τα όπλα, μετά έρκεται το θέμα της αναγνώρισης.
Γιατί, ακόμα τζαι να έσσιεις δύναμη να επιβάλεις με τα όπλα ένα διαχωρισμό, εν τζαι μπορείς να επιβάλεις σε ούλλα τα υπόλοιπα κράτη να σε αναγωρίσουν.
Πόσον μάλλον στα 5 μόνιμα μέλη του ΣΑ που είναι τα σημαντικά (αν θέλεις να γίνεις μέλος των ΗΕ), τζαι συνήθως έχουν διαφορετικά συμφέροντα.
Έτσι για να αναγνωριστεί ένα νέο κράτος συνήθως η πιο βασική προυπόθεση είναι να αποδεκτεί τη νέα κατάσταση το κράτος στο οποίο πρηγουμένος άνοικεν.
Ιδαλλιώς θα μείνει χωρίς αναγνώριση (όπως η τβδκ) ή με αναγνώριση από μερικά κράτη (όπως το κόσοβο).



Άρα με βάση τα πιο πάνω, πάμε πίσω στο "κοινό ανακοινωθέν".
Κανένα που τα θέματα (που ο έντονος εθνικιστικός νομικισμός που μας διέπει μας έκαμε να τα θεωρούμε "σοβαρά" ), δεν οδήγησε κανένα κράτος να δυαλίσει.
Ασ πιάμεν π.χ. την παπαρογένηση.
Τότε με το Αναν υπήρχαν όντως ένα θκύο σημεία που εδείχναν μάλλον ότι υπάρχει παρθενογένησση (η ενσωμάτωση ας πούμε όλων των συμφωνιών που υπόγραψεν η τβδκ με την τουρκία), τζαι υπήρχαν άλλα 4-5 που εδείχναν ότι είχαμε συνέχεια (η θέση της κύπρου στον ΟΗΕ, στην ΕΕ  εσυνέχιζεν χωρίς να ξαναχρειαστεί αίτηση κλπ ).
Τζαι να μπαίνεις σε τέθκειες συζήτησεις, ποιόν που τα θκύο εν πιο σημαντικό κλπ κλπ
Τωρά αυτή τη συζήτηση δεν θα τη κάμω.
Ξέρετε κανένα κράτος, που εκατάρευσεν γιατί ήταν παρθενογεννημένο ;
Μα είσαστε σοβαροί ρε ; (μόνο τα μελίσσια χάνουνται άμαν παρθενογενήσουν - τα κράτη πάλε όχι)

Θα μου πεις γιατί εμπιστέφκεσαι τους τκς (ή πιο σωστά την δική τους εθνικιστική ελίτ) ότι αύριο δεν θα χρησιμοποιήσουν αυτές τες διατάξεις, τζαι με την πρώτη εύκαιρια, να αποσχιστούν ;
Όχι, δεν τους εμπιστέφκουμαι.
Αλλά λέω το εξής.
Οι τκ, έχουν αποδείξει ότι έχουν τη δύναμη να επιτύχουν μια ντε φάκτο διχοτόμιση.
Διχότομιση μπορούν να πετύχουν, εν ενανγώριση που δυσκολέφκουνται.
Η αναγνώριση όμως δεν θα βασιστεί πάνω σε καμία διάταξη κανενός σχεδίου. Αν η χώρα, που θα αναγνωρίσει το νέο μόρφωμα, έχει συμφέροντα να το κάμει ΘΑ ΤΟ ΚΑΜΕΙ. Δεν θα κάτσει να θκιεβάσει το σύνταγμα μας, ούτε θα κρίθει το ζήτημα σε κανένα δικαστήριο.
Οι τκ, έσσιει 40 χρόνια που δοκιμάζουν να πιάσουν αναγνώριση τζαι δεν τα καταφέραν.
Τι τους εγγυάται ότι τούτην τη φορά θα την πετύχουν ;
Θα μπει σε μια διαδικασία που την "ασφάλεια" που του δια η τβδκ, να μπει σε μια ΔΔΟ με σκοπό μετά να ξαναανκυρήξει την τβδκ - ε τζαι μετά τι ;
Αν δεν το έσσιει σίουρο ότι θα τον αναγνωρίσουν για ποιο σκοπό να το κάμει ;

Τζαι το ίδιο ισχύει τζαι ανάποδα.
Αν εμείς με τους τκς  (ξανά)πιλλιάρουμεν τα, τζαι τα συμφέροντα σύσσωμης της διεθνής κοινότητας συκλίνουν ως προς την αναγνώριση δύο κρατών , νομίζεται σοβαρά ότι θα  αποτρέψει τηναναγνώριση ένα σχέδιο με τρία σινγκλς , χωρίς ούρες και με "συνέχεια" της ΚΔ ;
Σοβαρά , έτσι νομίζετε ;
Γιατί η αναγνώριση του κοσόβου ένεν "παράνομη" ;
Μια χαρά παράνομη ένι.
Αναγνωρίσαν τους ως τωρά ένα σωρό κράτη... Θωρείται να κόφτει κανένα ;



Δεν εν τα συντάγματα που κάμνουν τα κράτη τζαι καταρέουν , αλλά οι άνθρωποι.
Θα μου πεις δεν έσσιει σημασία το σύνταγμα ;
 - Έσσιει αλλά να θυμούμαστεν πάντα ότι το σύνταγμα δεν επροέκυψεν έτσι απλά που το πουθενά (κάτι σαν παρθενογέννηση) και προκαλεί συγκεκριμένα αποτελέσματα. Είναι συγκεκριμένα αποτελέσματα (σε τούντες περιπτώσεις η ιστορία, ο εθνικισμός η έελειψη εμπιστοσύνης αλλά κυρίως  ο συχετισμός δυνάμεων μεταξύ των δύο ομάδων) που εδημιουργήσαν το σύνταγμα. Το σύνταγμα δεν δημιουργεί "έχθρες" αλλά εν λόγω των εχθρών που καταλήγεις σε τέτοιο σύνταγμα

- Έσσιει, αλλά ποια πράματα του συντάγματος έχουν σημασία ; κυρίως ο εκλογικός νόμος και ο τρόπος λήψης αποφάσεων. Γιατί τούτα τα θκύο καθορίζουν την πρόσβαση της κάθε ελίτ στην εξουσία - και άρα το κατα πόσο θα έχουν συμφέρον από την ειρηνική συνείπαρξη ή τη σύγκρουση. Εξού τζαι για τη μόνη συνταγματική ρύθμιση που επαναλαμβάνω συστηματικά ότι είναι σημαντική είναι η διασταυρούμενη ψήφος , γιατί δημιουργεί συμφέροντα στην ελίτ των δύο κοινοτήτων για συνεργασία.

Ως τζιαμέ.
Την επιτυχία του όποιου σχεδίου που τζιαμέ τζαι τζει θα την καθορίσει , η πολιτική , η οικονομία, η κοινωνία, οι σχέσεις με την τουρκία, το διεθνές περιβάλλον  κλπ... ΟΧΙ το σχέδιο.





Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο παραγωγικός .... Μα που ;

Ένα που τα δυνατά σημεία της ελεύθερης αγοράς είναι το "καλύτερο σέρβις".
Ο δημόσιος υπάλληλος δεν τον κόφτει να κάθεσαι μπροστά που το γραφείο του τζαι να μιλά στο τηλέφωνο για προσωπικές του δουλειές (προχτές μου έτυχε!!). Ο ιδιωτης δε, επείδη, είτε φοάται να μεν τον απολύσουν (αν εν υπάλληλος) είτε επείδη θέλει να ξανάρτεις θα σε εξυπηρετήσει πιο καλά.

Λεν το, ξαναλεν το, τζαι πάλε λαλούν το τζαι είμαι τζαι γω με την απορία. Μα που το θωρούν τούτο το πράμα ;

Εντάξει να μεν το παραχέσουμε.... Εν τζαι προσφέρει το δημόσιο καμιά σοβαρή εξυπηρέτηση. Οι εμπειρίες που έχω που τα νοσοκομεία, κτηματολόγια, πολεοδομίες, κοινωνικές ασφαλίσεις είναι ποιασ τον ένα τζαι φάκα τον πα στον άλλο.... (με εξαίρεση βεβαίως το γραφείο του πολίτη - που όποτε επήα εξυπηρετήσαν με)... Ως εδώ η "θεωρεία" έσσιει τα δίκια της... Δεν έχουν κίνητρο δεν δουλέφκουν.... Ενώ ο ιδιωτικός τομεύς !!! Υπάρχει κίνητρο, άρα οι υπάλλήλοι είναι πιο εργατικοί και το σερβις καλύττερο....

Εμάθαν μας το τζαι στο σχολείο τζαι στο πανεπιστήμιο, τζαι εφκήκαμεν έξω στη ζωή τζαι καρτερούμεν να δούμε τούτο το εβλοημένο το σέρβις τζαι δεν ξέρουμε που επήεν τζαι εχώστηκε. Σαν το αόρατο σσιέρι τζαι τούτο που δεν είναι παρά αόρατο.

Τωρά σοβαρά.... Εσάς ο ιδιωτικός τομέας εξυπηρετά σας ; ¨Οξα μόνο σε μένα τυχαίνουν ; Τζαι ούτε καν καταναλωτικό ον δεν είμαι!

Καλά, δεν θα αναφέρουμεν ότι 2 τράπεζες τζαι καμια 60 εταιρείες (οι "μη εξυπηρετόμενες") κοντέφκουν να παττίσουν την οικονομία (τζαι έσσιει ακόμα που πιστέφκουν ότι αν ιδιωτικοποιήσουν τη ΑΤΗΚ ή την ΑΗΚ θα γίνουν πιο παραγωγικές !!)

Εν στον μικρόκοσμο που ζιούμε που δεν θωρούμεν το εβλοημένο το σέρβις...
Γιατί η θεωρεία κάμνει μια πολλά απλή τράμπα.
Πυροβολεί σε συνέχεια με την παπαριά της παραγωγικότητας που ο τρόπος μέτρησης της είναι: Αν πιάνεις λία είσαι παραγωγικός, αν δε, πιάνεις πολλά δεν τα αξίζεις, είσαι κόστος.  (είναι τόσον αισχροί πρώτα από όλα στο λόγο τους.... Δεν μιλούν για μισθούς αλλά για εργατικό "κόστος")
Τζαι αφού εσυσχετήσαν τον χαμηλό μισθό με τη παραγωγικότητα , τούτο σημαίνει τζαι αναγκαστικά "σέρβις".
Μα πρώτα από όλα τούτο πάει κόντρα στην ίδια τους τη θεωρεία.
Αφού ούλλοι είμαστε εγωιστικά καθίκια, ίκανα μόνο για πράξεις συμφέροντος, πόθεν θα προκύψει το "καλό σέρβις" άμαν τον άλλο δεν τον πκιερώνεις ;


Κλασικό παράδειγμα.
Προφανώς ο ξένος που δουλέφκει 10-12 ώρες την ημέρα γκαρσόνι, χωρίς επιδόματα τζαι με 600 ευρά τον μήνα είναι πιο "παραγωγικός" που ένα οποιονδήποτε δημόσιο υπάλληλο που έσσιει ένα αξιοπρεπή μισθό τζαι ζωή.... Αλλά όσον παραγωγικός τζαι να ναι ο ξένος αφού ο κυπραίος θέλει να παραγγέλει στη γλώσσα του.... Ρατσισμός ; Κουσούρι ; Ο καταναλωτής έσσιει δίκαιο. Τζαι δεν τον εξυπηρετούν. Άρα η παραγωγικότητα δεν σημαίνει και σέρβις.... Μάλλον τον αντίθετο....

Στη πάλια τη δουλειά, έμπαινα συνέχεια στα σπίθκια του κόσμου. Χωρίς υπέρβολή , ένα 50-60% των σπιθκιών της δεκαετίας του 2000-10, έχουν προβλήματα υγρασίας.... Που εκάθετουν στον κόσμο ένα επιπλέον κόστος 5-40,000 ανάλογα με τη περίπτωση... Τζαινούρκα σπίθκια.... Ούτε οι κυβερνητικοί συνοικισμοί, που εγίναν ππάσα ππάσσα πριν 40 χρόνια δεν ήταν έτσι... Όμως ουλλοι επιμένουν ότι ο ιδιωτικός τομέας αν καλός ! Αφού υπάρχει ανταγωνισμός, εν καλή τζαι η δουλειά !!! Βεβαίως αν μεν σου παραδώσει καλή δουλειά τζαι υποχρεούσαι να ξοθκιάσεις τζι άλλα ρυάλια , τούτο σημαίνει "δουλειές" τζαι "ανάπτυξη" (όχι ασ πούμς χάσιμο χρόνου και υλικών).... Αλλά ξιχάνουν ότι τούτο είναι επίση και ϊδιωτικό χρέος" - βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας.
Άμαν τρέσσιει η ταράτσα πιάνεις τους γονιούς - παλιοί σε τούτα τα προβλήματα.
Έλα, θκυο χρονών διαμέρισμα τρέσσιει
Επκιερώσετε τον ;
Ναι.
Ε , !! (τζίηνο τον "Ε" που σημαίνει "άμαν τον επκιέρωσες τι κάρτερας που λόοου μου τωρά.... )


Οι αρχιτέκτονες δε ; Εθέλαν "κομμισσιον" πα στο κόστος του τελικού σπιθκιού ; Τζαι γιατί ρε παίχτη μου ; Πόσα μεροκάματα εννά βάλεις ; ..... Τζαι άμαν τον πκιερώσεις τζαι ύστερα πέτε μου πόσοι που τούτους ήρταν να επιβλέψουν τες μέρες που εχυναν τα κουγκριά... Τα εβλέπαμεν στους γνωστούς τζαι σκέφτεσαι.... μακρία που μένα τούττα.

Όσοι εμπλέξαν με τούντη βιομηχανία εγίνην το βλατζίην τους μαύρο. Αν πρέπει 2 μαστόροι να είναι παρόν την ίδια μέρα, κανένας δεν είναι διαθετιμένος να πιάσει τον άλλο κατευθεία τζαι να ξηγηθούν... Πιάστον ηλεκτρολόγο σου τζαι πε του τη πέμπτη.... Πιάνεις τον... Όχι πέμπτη δε μπορώ, πε του σάββατο.... Ξαναπιάστον άλλο, τζαι κίτα-κελι συνέχεια... Το σέρβις τρέσσιει που τα πατζάκια τους...

Οι δε πωλητές μασκαραλικκιών για τα σπίθκια.... Άλλες ιστορίες.... Θα εμπορούσα να δώκω εως τζαι 30% έκπτωση ελάλεν μου ένας γνωστός, αλλά αφού το 15% τρων το οι αρχιτέκτονες.... Τζαι πρέπει να χω τζαι στη πάντα μαύρα για να τους ταίζω.... Αλλά έτσι εν το παζάρι... Αν θέλεις....

Οι μισοί γοράζουν τα κινέζικα τζαι μάχουνται να σου τα πουλήσουν ευρωπαικά (έχουμεν γνωστούς εργάτες τζαι ξέρουμεν... κάποιοι φκάλουν τες ταπέλες που λαλούν made in china, τζαι βάλουν άλλες που πάνω)... Πριν λίον τζαιρό επήα σε ένα για να μου δώκει κάτι κομμάθκια παρκέ.... Επηρα του τον αιρθμό είπεν μου οκ φιλούιν μου έχω το.... Σε 2 εφτομάδες έχασεν το, εξαναπήα τζαι επήρα του τζαι το δείγμα. Τζαι ενώ επέμενε, αφήκα του το τζιαμέ για να ρτει να βάλει το ίδιο... Τζαι ήρτεν έβαλεν  άλλο !!! Τζαι επέμεν θέμας ότι είπα του εν εντάξει.
Ξαναπιάνεις τους γονιούς. Έτσι τζαι έτσι μου εκάμαν..
Επκιέρωσες τον ;
Ε, ναι...
Ε...


Όσον για τη βιομηχανία φτηνών επίπλων.... Επιάσαμε μια "ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ"..... Η οποία τελικά βιβλιοθήκη δεν ήταν αφού όταν εκ των υστέρων εθκιεβάσαμεν το προσπέκτους ελάλεν ότι 10 κιλά έσωνεν..... Αλλά εμείς, με την πίστη μας στο σύστημα, είπαμεν ότι η βιβλιοθήκη εν για ..... βιβλία (μαλακία σκέψη θα μου πεις).... Εφορτώσαμεν την ένα σωρό βιβλία, ώσπου μια μέρα εκατέρευσεν τζαι εδυάλισεν τζαι τη τηλεόραση.... Εφτέαμεν βεβαίως... Η βιβλιοθήκη εν τζαι για να βάλεις βιβλία....


Η τράπεζα δε... Στέλνει σου μια καλήν ημέρα μιαν επιστολή τζαι λαλεί σου ότι θα σε κλέψω τζαι πρέπει να πκιερώνεις παραπάνω ( Τα εγράφαμεν τζαι δαμέ πριν να τα πάθουμε). Πιάνεις τους τηλέφωνο, κοιταξε να δεις δεν μπορώ να πλερώνω παραπάνω, άιστην δόση τζιαμέ τζαι πόλλυνε τα χρόνια..... "Δεν γίνεται". Που.... ξέρεις ότι γίνεται γιατί, οι μισοί σου γνωστοί είναι στες τράπεζες - τζαι μάλιστα λαλούν σου το ότι τους εδιατάξαν να λαλούν "δεν γίνεται". Μόνο αν φωνάξεις, τζαι ζητήσεις τον διευθυντή "γίνεται".... Τζαι αφού μας είπαν "γίνεται" - εκάμαν τζαι 4 μήνες να το εφαρμώσουν.... Το άστρο της οικονομίας μας.... (τζαι τούτα μιλούμε 2 χρόνια πριν το κούρεμα - όχι τωρά)

Τζαι βεβαίως η νοοτροπία εν τζαι αλλάσσει ακόμα τζαι για την κορωνίδα της οικονομίας.... Προχτές είχα μια συζήτηση με ένα φίλο μου λογιστή. Καλά ρε, λαλώ του, εν εθεωρούσεται στον έλεγχο που εκάμνετε στις τράπεζες, ότι είχαν ένα σωρό προβλήματα να προειδοποιείσετε ; Καλά η κεντρική, εν δημόσιοι υπάλληλοι άρα δεν ξέρουν, δεν καταλάβουν δεν τους κόφτει δεν εμπορούσαν να ελέξουν.... Εσείς "δεν είσσιετε το κίνητρο να μεν παττίσει ο μεγαλύττερος σας πελάτης"..... Απάντηση: Εμείς είμαστε καλυμμένοι. Ακολουθούσαμεν τους κανόνες της κεντρικής - εν μπορεί να μας πει κανένας τίποτε..... Αν δεν εν τούτη δημοσιουπαλληλική νοοτροπία αναρωθκιούμαι τι είναι ; "Εγώ να μαι καλυμμένος τζι ας παττίσει"....

Πηένε να αλλάξεις όποια παπαριά ρούχο σου εφέραν (τζαι λαλώ στο έταιρον ίμισι τζαι δεν ακούει - να μεν παιρνουμε δώρα , γιατί δεν θέλω να μου φαίρνουν... Ατού... τωρά με το μωρό.... άσε). Ε, μα τζίηνο δεν γίνεται εν της προσφοράς - πρέπει να βρεις που τζίηνα που ήταν τις προσφοράς του τότε...βάουτσερ εν σου διω.... Μα ρε περιπέζετε με ; Εν επκιερωθήκετε ; Παρετώ τζαι φέφκω.... Κατά τά άλλα ...  τωρά που θα χουν τον κόσμο να δουλέφκει με ωράρια δουλίας , το "σέρβις" θα βελτιωθεί....
Με πάω - με πατώ.


Αυτοκίνητο μεταχειρισμένο....πριν 6 χρόνια.... Μετά που κανένα μήνα παίρνω χαπάρι ότι ο δείκτης των χιλιομέτρων δεν γύριζει... Πιάνεις τον τηλέφωνο... Πήενε τζιαμέ που εν ΧΧ να σου το σάσει... Πάω. έρκεται ένας ινδός, λαλεί μου πόσα χιλιομέτρα θέλεις να βάλω ;
Τι έννοεις λαλώ του ;
Ετώ, έχω τούντο μηχάνημα τζαι ότι θέλω γραφω πα στο δείκτη...
Αντίλαμβάνεστε βεβαίως, τι μας επουλήσαν, τζαι ενομίζαμεν ότι εγοράζαμεν...


Για να μην ξεκινήσουμεν με τη περίφημη βιομηχανία του γάμου.
Όποιος δεν την έζησε - δεν ξέρει τι όμορφα περνάς.
Ούλλοι εν καλλίτεχνες, χαικλασάτοι - τζαι άμαν εννα ρτει τζίηνη μέρα κάμνουν τα σσιόνι. Πόσα πράματα τους λαλείς (σαν πελάτης) κάμε τα έτσι τζαι κάμνουν τα άλλοσπως είναι απίστευτο.
- Γιε μου, τζίηνο σκατό εν σου πα (σαν πελάτης που πκειρώνω) κάμε το έτσι ;
- Ναι
- Ε, ίντα το κάμες άλλοσπως ;
- Εν πιο κλαςςς έτσι.
- Γιέ μου είπα σου εγώ θέλω κλας (Τωρά που το αθημούμε - εν το πιστέφκω ότι έκαμνα τέθκιες συζητήσεις)
Τζαι άμαν τα κάμουν μαντάρα, εν τους κανεί να πουν ένα συγνώμη να τελιώνουμεν -  εν τζαι κρύφουν....
- Ο κόσμος σου εν νηστικός (αν αγαπάτε έκοψεν μου έτσι κουβέντα... Εθυμηθήκα το τωρά τζαι ξενανευριάσα).
- Καλά ρε παίχτη μου, την ώρα που υπογράφαμεν γιατί εν μου είπες, ότι έσσιεις κρίτηρια στον κόσμο...

.... Ο κόσμος σου εν νηστικός.... Για όσους εκάμαν marketing αυτό λέγεται after sales service


 Θυμούμαι ένα παίχτη χαρακτηριστικά φωτογράφο: Με το που μπαίνουμε μέσα, γύρνει πίσω πα στη καρέκλα, βάλει τα θκυο του σσιέρκα πίσω που τη κελλέ του τζαι κοιτάζοντας ψηλά αναφωνεί " ούφ.... τζαι οι άλλοι νομίζουν ότι φκάλουν φωτογραφίες" Άκου εισαγωγή τον τύπο. Τζαι επέμενε ότι επειδή εν καλλιτέχνης δεν θα μας εδιένε τα "αρνητικά" των φωτογραφιών γιατί ήταν δική του πνευματική ιδιοκτησία !!! Μα ποιό ρε ; η φάτσα μου ;

Θυμούμαι μια γνωστή
Επήενε σε τούτες που τα φκιόρα τζαι έθελεν να δώκει μαξιμουμ 1500ευρα. Εδιέναν της προσφορά, άρκεφκεν το παζαρλίκκι.. Φκάλε το ένα , φκάλε το άλλο, πέρκει ποσώσει 1500.... Ωσπου τελικά εβρέθην ένας τζαι είπεν της : Κοπέλα μου εγώ κάθε σάββατο φκάλω μινιμουμ 2000 ευρά, αν μεν είσαι εσύ, ενναν κάποιος άλλος.... έτσι απλά....

Επιάτε ποττέ τη ΣΥΤΑ τηλέφωνο ; Που τον ένα στον άλλο κίτα-κελι, τζαι λοαρκασμό εν φκάλεις... Την τελευταία εφτομάδα με ιδιωτική εταιρεία έκαμα τρία δεκάλεπτα στην αναμονή ώσπου να βρεθεί ένα πλάσμα να μου πει - πάντα ένα κουμπί να γινεί η δουλειά σου.... Μισήν ώρα στα τηλέφωνα για να πατίσω ένα κουμπί τζαι τούτο λέγεται σέρβις ιδιωτικού τομέα !


Η έγνοια του ιδιώτη είναι να κάμει την αρπακτή τζαι να φύει, είτε να σε δήσει κάτω που ένα συμβόλαιο, ή να τα πιάσει προκαταβολικά τζαι μετά βούρα τον να απαντήσει τα τηλέφωναή να σε φέρει προ-τετελεσμένων . Ως τζαι ο κουρτινάς. Μιαν κουρτίνα ήταν να μπει η ανάφεντη... Ήταν τζαι καλό παιδάκι - εσυμπάθας τον.... Έρκεται βάλει το σίδερο πά στον τοίχο τζαι αφού το βιδώσει φωνάζει σου. Εν τζαι θέλεις την κουρτίνα μονοκομματην ένεν ; γιατί με τούτο το σύστημα μόνο δύο κομμάθκια μπαίνουν.... Κόφτει με ; Όχι. Αλλά  τα γαμημένα.... καλά ρε, γιατί εν μου το λαλείς ΠΡΙΝ να τα βιδώσεις.... Τωρά ίντα με ρωτάς ; Αν θέλεις αλλάσουμεν το. Ως γεγονός , η ελεύθερη αγορά προσφέρει σου επιλογές.
Βάρτο τζαι φύε ρε κουμπάρε, εβαρέθηκα να σας θωρώ....



Βεβαίως την απάντηση έχουν την έτοιμη.
Εγώ στραώνω τζαι πουλώ εσού άμπλεπε τζαι γόραζε....
Σωστός. Αλλά εν τζαι σέρβις τούτο.
Τούτον εν παραποθκιά.... Άλλον το ένα άλλον το άλλο....
Τουλάχιστον ας είμαστεν ειλικρινής....
Επείδη  δεν έχω (και δεν με βλέπω να αποκτώ) ούτε τη διάθεση ούτε την όρεξη, μιαν ζωή έννα μου γελάς.....
Μεν μου το βαφτίζεις όμως, "σέρβις" να χαρείς....

Θα έπρεπε , (αν μεν αδούλεφκα τα ωράρια που μου επιβάλεις, να είχα το χρόνο) για κάθε σκατό που εγόραζα να έκαμνα "έρευνα".... Τζαι να θκιάλεα το καλύττερο. Αλλά χρόνος δεν.... ασέ που ... των παραπάνω τη δουλειά θα τη δεις αφού συμφωνήσεις.
Όπως τζαι να σσιει, για μένα το σέρβις  δεν είναι "εγιώ να αμπλέπω".... Το αντίθετο, αφού εγιώ είμαι στραβός , εσύ να μεν μάσσιεσαι να μου γελάσεις....


Εν έχουμε με το παζαρλίκκιν στο γαίμα μας - εν μπορείς να τα βάλεις μαζί τους. Πρέπει να τους βουράς πουπίσω, χωρίς να ξέρεις τι μπορεί να πάει λάθος να πρέπει να το προβλέψεις, να τους παρακαλάς να απαντήσουν ένα τηλέφωνο τζαι πάλε να σε περιπείζουν. Έχουν το χρόνο τζαι τη διάθεση να σε περιπαίζουν ώστι να τσακρίσεις. Να τον πκιερώσεις να φέφκει - τζαι να φύει να μεν τον ξαναδείς.

Οι ιστορίες εν αμέτρητες, ξενοδοχεία, εστιατόρια, γιατροί, πωλητές ανταλακτικών.... ώσπου σκέφτουμαι εννα μεν τελιώσει ποττέ τούτη η ανάρτηση.....Τελικά, εννα επιβεβαιώσουμε τον μικελλίδη... Είμαστεν μια φάρα που απλά ο ένας μάσσιεται να γελάσει του άλλου....

Άκου σέρβις !!!

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Καλωσόρισμα στην Ε.

Στη τελευταία ανάρτηση, αφήκαμε δύο συν-μπλόγκερς να περιμένουν απάντηση....
Στο μεταξύ όμως άλλαξεν η ζωή μας, και πρακτικά και συναισθηματικά, που το μπλογκ αναγκαστικά έπεσεν σε δεύτερη μοίρα.
Την τελευταία εφτομάδαν δεν είμαστεν απλά εκτός των μπλογκ, αλλά εκτός της πραγματικότητας - ούτε ειδήσεις, ούτε τηλεόραση , ούτε εφημερίδες -  σε ένα κόσμο αποκλειστικά δικό μας.

Αν και γενικά, προσπαθώ να αφήνω τα προσωπικά εκτός μπλογκ, τούντη φορά θα παίξουμε πελλό.

Όχι πως εζήσαμεν κάτι μοναδικό (εκατομμύρια το εζήσαν πριν που μας και εκατομμύρια θα το ζήσουν ακόμα)
Η μαγεία του έγκειται ακριβώς, στο ότι είναι μοναδικό για τον καθένα όταν το ζει.
Σε αντίθεση με πολλά άλλα πράματα στη ζωή, που το "πράμα" μπορεί να το έσσιει ή ο ένας ή ο άλλος ή που μισό,
τούτη είναι που τες περιπτώσεις που με το να το ζεις (και συ) δεν στερείς το δικαιώμα στον διπλανό σου να το ζήσει τζαι τζίηνος.

Για να μπούμε στο ζουμί, πριν λίγες μέρες εκαλοσωρίσαμεν στη ζωή μας την κόρη μας την Ε.

Πρώτον μας - οπόταν καταλαβαίνετε :-)

Η σύλληψις, (αν τα βάλετε κάτω, απλά μαθηματικά είναι άλλωστε) έγινε τον τζαιρό του κουρέμματος.
Μας άρεσκεν να το παρουσιάζουμεν σαν μια μορφή αντίστασης.
ούλλα αν μας τα πάρουν, τούτο δεν θα τους αφήκουμε.
Ασ παν να γ$%54ουν.

Βεβαίως για να μάστεν ειλικρινής ούτε αντίσταση ήταν ούτε τίποτε,
Το εθέλαμεν, ήμαστουν έτοιμοι, και το ότι έγινε το γιουρογκρουπ/ κούρεμα τζίηνες τες μέρες πρόβλημα δικό τους, Τζίηνη την δουλειά τους εμείς τη δική μας.

Την εγκυμοσύνη, αν θέλουμεν να μαστεν ειλικρινής την εφκάλαμεν μέλι γάλα. Αμαν σκεφτώ τι διαδρομές εκάμαμεν, ήταν λες τζαι δεν είχαμε γυναίκα με αγκάστριν.

Ο τοκέτος, άρκησεν - η Ε. μάλλον δεν εβιάζετουν καθόλου - και ήταν και μακρύς.
Πόσον πόνο αντέχουν είναι  απίστευτο.
Πέρα από όλα τα άλλα συναισθήματα εθαύμασα το έταιρον ήμισι - και ακόμα θαυμάζω την για τζίηνη τη μέρα.


Τζαι μετά να την κοράσα.
Από ανέκαθεν, θέλω να πιστεύκω ότι πάω τα καλά με τα μωρά.
Τα μωρά όμως, όχι τα βρέφη.
 Υπήρχεν πάντα η προυπόθεση, να μιλούν ή να περπατούν ή έστω να ανταποκρίνουνται σε κάποια πελλάρα που θα τους κάμεις.
 Τα βρέφη δεν εμπίπτουν σε τούτη τη κατηγορία. Άσε που πάντα εφοούμουν ότι εννα μου σπάσουν. Οπόταν η στάση μου ήταν:
Ωραίο το βρέφος σου, μεγάλωσ το, τζαι ύστερα θα τα βρουμε.

Έτσι την πρώτη φορά, που ξαφνικά λοίπει η μάνα, τζαι βρέθεσαι ξαφνικά με ένα μωρό 2 ημερών που κλαίει - δεν σου παίρνει πολύ χρόνο η σκέψη
"κάποτε πρέπει να το πιάσω"
Συμβαίνει που μόνο του. Τζαι τότε αντιλαμβάνεσαι ότι μπορείς.
Προσεκτικά βεβαίως, σαν αρχάριος ,
και τελικά...
ως εκ θαύματος....
δεν σου σπάζει.
Νιώθεις λες τζαι επάτησες το φεγγάριν (ενώ ο οποιοσδήποτε τρίτος θα έλεεν - χαράς το πράμα)
Αν δε τύχει, (καθώς μου έτυχε) με το που την πιάσεις να σταματήσει να κλαίει - τότε νιώθεις ένας μικρός θέος.
όσοι το έχουν ζήσει ξέρουν βεβαίως ότι δεν είσαι , αλλά με ένα χαμόγελο που κάτω που κάτω, αφήνουν σε να το πιστέψεις.
Μειδιούν,
 αλλά αφήνουν σε.

Μάλλον θα υπάρχει και επιστημονική εξήγηση, αλλά προς το παρόν δεν ενδιαφέρομαι να τη μάθω.
Η θεωρεία του θεού βολέφκει με μια χαρά.


Βεβαίως, στη πράξη αντιλαμβάνεσαι ότι όσον θεός τζαι να σαι, το πιάσμα δεν είναι η λύση δια πάσαν νόσο και πάσαν μαλακιά.
Πολλές φορές θα συνεχίσει να κλαίει παρόλο το πιάσμα.
Υπάρχουν υλικές ανάγκες , που όταν θέλουν εκπλήρωση ξέρει να τες απαιτά.
Μια χαρά καλοφωνάρισα είναι.
Πάλε όμως τζίηντες φορές που πετυχαίνει, νιώθεις ότι
"είναι να μεν την πιάσω. Ότι τζαι να σσιει παιρνά της"...
Τζι ασ λέει άλλα η πραγματικότητα.

Και βεβαίως με το πιάσμα, ξεκινούν τα πρώτα διλλήμματα ανατροφής.
Μεν την μάθεις στο πιάσμα λαλούν σου οι πιο έμπειροι - μετά εν θα τζιημάται άλλοσπως.
Ε, τζαι τωρά που κλαίει τι να κάμω ;
Έσσιει τη βάση του, το επιχείρημα,  όσον δεν είναι δικαιολογία.
Γιατί κατά βάθος αρέσκει μου τζαι μένα.
κάτι σαν όλους τους εθισμούς.
Ξέρεις που θα καταλήξει, αλλά λαλείς - άτε τζαι τούτη τη φορά τζαι κανεί.


Τη πρώτη φορά που ετζιημήθηκε πάνω στο στήθος μου , το εδήλωσα επερίφραστα :
Δεν θα ξαναπάω δουλειά, τέρμα.
Που δαμέ τζαι δα θα επαγγέλομαι "κρεβάτι βρέφων"
Όταν επανάλαβα την ίδια εξυπνάδα στη γιαγιά (τη δική μου, όχι του μωρού) ήταν σαν reality check
- ναι ρε στελιο, τζαι ύστερα τι θα τρώτε ;
- εννά βάλουμε καμιά πατάτα , εννα θκιαβούμε
- ου αν εζιούσαμεν με τες πατάτες ήταν να καλά
- καλά , καλά εννά πάω.... (ούλλο τζαι κάτι θα ξέρει)
Πουτάνα ζωή.
Να μεν σε αφήνει να εκπληρώσεις τα όνειρα σου.


Και επιτέλους κάποιος από τους 52, πρέπει να περάσει ένα νόμο για παντελή απαγόρευση του λούτσικα.
Μόλις πάει να μας πάρει ο ύπνος, έρκεται σαν κατάρα να το βασανίσει , να το ξυπνίσει , να το κλαμουρίσει και φτου ξανά π' αρκή.
Κάτι άκουσα τούτες τες μέρες για κτύπημα στη ρωσία, ένα σωρό τόποι πλήτουνται που κακοκαιρίες, και όλοι μας υπόσχονται ότι το 2014 θα είναι χειρότερο.
Τζαι γω σαν χαζοχαρούμενο, την ώρα που έξω ο κόσμος έσσιει πραγματικά προβλήματα - κλείω τα ούλλα τζαι έστω για τούντες 15 μέρες το πιο σημαντικό πρόβλημα που θέλω να με απασχολεί εν ο λούτσικας.
τα υπόλοιπα του χρόνου.
όσον υλιστής τζαι να σαι, πρέπει να πιστέφκεις στην ουτοπία.
Τζαι όταν σου τύχει να την απολαμβάνεις.

Έτσι προς το παρόν την απολαμβάνουμε.
Και ελπίζουμε, όταν θα έρτει η ώρα να μπορέσουμε να δώκουμε μιαν ανατροφή όπως την φανταζούμαστε.
Και υλικά και άλλοσπως.
Κι ασ ελπίσουμε ότι δεν θα βρεθούμε συχνά στο δίλλημα να θκιαλέξουμε μεταξύ των δύο.
Τζαι ας ελπίσουμεν ότι δεν θα έβρουμε άλλοθι την κούραση ή τες συνθήκες, για να μπορέσουμε να σε διδάξουμε δια του παραδείγματος.
Είδωμεν.
Τα μακρά κοντά εγίναν.
Και βεβαίως άλλον η θεωρεία τζαι άλλον η πράξη.
Εν στην πράξη που εννα μας μετρήσω.


Καλόν νέο έτος στους συνμπλόγγερς.
Να σας ευχηθώ να είναι καλύττερο που πέρσι, αδυνατώ.
Δαμέ η κυβέρνηση υπόσχεται σσιειρόττερο, εγώ τι νας σας τάξω ;

Καλως όρισες κορίτσι μου
Κάποια μέρα ίσως τα θκιεβάζεις τζαι σου τούτα τζαι θα μειδιάς τζαι συ. (αν δεν σου σπάζουν τα νεύρα σου οι γέροι ως τότε)


ΥΓ
Το νανούρισμα μας :