''Κατά τη κρίση τους"

Κάπου μεταξύ του 1907 και 1912 η γιαγιά της γιαγιάς μου εχήρεψε. Ο άντρας της επέθανε τζαι άφηκεν την με 6 ορφανά που έπρεπεν να αναγιώσει. Οι δυσκολίες ήταν τέθκιες που αναγκάστηκεν να πιάσει δάνειο που τον άντρα της ξαφέρφης της – τον Παπάσκαρνο. Ο Παπάσκαρνος, εκτός του ότι ήταν παπάς, ήταν και κατά τα λεγόμενα του παππού - ένας από τους τρεις τοκιστές που εππατήσσαν τη Κάτω Ζώδια. Γραμματιζούμενος ο παπάς αγράμματη η γιαγιά, επήεν τζαι έκαμεν της γραμμάτιο (σήμερα θα το ελέαμεν συμβόλαιο): Πέντε λίρες δάνειο. Αντίγραφο του γραμμάτιου βεβαίως εκράταν μόνο ο παπάς. Επεράσαν ένα θκυο χρόνια τζαι η γιαγιά δεν εκατάφερε να πκιερώσει το γρέος της.

Το πρόβλημα όμως ήταν άλλο. Ο παπάς, δίπλα που το 5 έβαλεν ένα μηδενικόν, τζαι ισχυρίζετουν ότι του εγρόσταν 50 λίρες!!!

Επήρεν την δικαστήριο.

Αποικιοκρατικό.

Στου Μόρφου.

Έθελεν τα χωράφκια της. Έθελεν να φάει το μάλιν των ορφανών – που εφτάναν τζαι συγγενείς!!

Στο δικαστήριο τζίηνος εβάσταν το γραμμάτιο, η γιαγιά το δίκαιο της.

Τελικά είπε στον εγγλέζο δικαστή: βάρτον να ορκιστεί , τζι αν ορκιστεί ο παπάς ότι έκαμα 50 λίρες δάνειο, χαλάλιν του η περιουσία των ορφανών.

Λαλεί του ο δικαστής:

Ορκίστου παπά

Όχι ο παπάς (ήταν τζαι θεοφοβούμενος ο αθεόφοβος)

Ορκίστου παπά

Όχι

Εν αντρέπεσε τζαι θέλεις να φάεις της περιουσία των ορφανών ; φύε που δαμέ να με σε θωρώ.

Παρένθεση

(Οι τοκιστές τότε – αν θεωρήσουμε το παππού αξιόπιστη πηγή – εχρεώναν τόκο 12%. Εν τζαι χρειάζετουν παραπάνω που 2-3 χρόνια αστοσσιάν για να παττίσσεις τζαι να σου φαν τη περιουσία σου. Οι περιουσίες του κόσμου εγλυτώσαν αφενός μετά το 30 που αρκέψαν τζαι δημιουργούνταν τα συνεργατικά που εχρεώναν 8% τόκο , αλλά κυρίως μετά την επιβολή του χρεολυσίου που επέβαλεν ο άγγλος κυβερνήτης. Βάση τούτου δεν εδικαιούτουν ο τοκιστής να σου πάρει τη περιουσία σου, και η εξόφληση του χρέους εγίνετουν σε μια πιο μακροχρόνια περίοδο.)

Σήμερα ;

Σήμερα θα μου πεις, έχουμε νόμους, έχουμε κράτος, έχουμε ελευθερία αφού οι εγγλέζοι εφύαν, έχουμε δημοκρατία τάξη και ασφάλεια. Σήμερα υπογράφεις συμβόλαιο, συμβόλαιο το οποίον αφού επήες σχολείο μπορείς να θκιεβάσεις (τάχα μου), τζαι συν τις άλλοις αντίγραφο του οποίου σου διούν να το φέρεις στο σπίτι. Άρα η περίπτωση ο τοκιστής να σου κάμει τες 5 λίρες – 50, δεν υφίσταται. Αν διανοηθεί δε, να το πράξει, αυτό θα είναι παράνομο, και εσύ πλέον δεν θα χρειάζεται να προκαλέσεις την ηθική του στο δικαστήριο, αλλά θα πρέπει να παρουσιάσεις ως τεκμήριο απλά και μόνο το συμβόλαιο.

Και για του λόγου το αληθές μάζεψα τρία συμβόλαια: ένα δάνειο για αυτοκίνητο από το συνεργατικό ταμιευτήριο των δασκάλων (για τα συνεργατικά θα ξαναασχοληθούμε και στο μέλλον), και δύο στεγαστικά από την τράπεζα κύπρου και την άλφα.

Ας δούμε τι λαλούν σήμερα τα συμβόλαια.

Παίρνουμε ένα τυχαίο από τη τράπεζα της νήσου των αγίων:

Όροι και προϋποθέσεις

1.ΠΟΣΟ: 116,000 ευρω

2. Τόκος: Η διευκόλυνση (όπου διευκόλυνση στη γλώσσα των τραπεζών σημαίνει το δάνειο ενώ στη δική μας... τοκογλυφία ) θα χρεώνεται α) με σταθερό επιτόκιο 4,750 ετησίως το οποίο θα είναι σταθερό για περίοδο τριών χρόνων από την ημερομηνία εγγραφής της παρούσας συμφωνίας (είναι τούτο κομμάτι που ακούτε στις διαφημίσεις. Είναι η προσφορά. Πόσο μαλάκας θα είσαι αν χάσεις έτσι προσφορά!!! Πόσον μάλλον αν διαβάσεις και το β) μετά τη λήξη της πιο πάνω περιόδου με τόκο προς ποσοστό επιτοκίου 3 μηνών euribor πλέον 1,250% ετησίως. Ο τόκος θα κεφαλοποιείται κάθε έξι μήνες, την 30^ην Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους

Αφήνουμε το σημείο 3 που ονομάζεται ''αποπληρωμή''.

Το 4 ονομάζεται ''εξασφαλίσεις' και είναι εκεί που λεει ότι βάζεις υποθήκη το διαμέρισμα που σε ''διευκολύνουν'' να αγοράσεις.... και τη ζωή σου επίσης.

Όχι δεν κάνω πλάκα, ούτε και το λεω μεταφορικά

Θα σας το πω τραπεζικά : (συμφωνείς σε) εκχώρηση δικαιωμάτων επί συμβ. ασφ. ζωής της ασφαλιστικής εταιρίας τάδε ιδιοκτησία της κας τάδε.

Εν ολίγοις αν κάνεις το λάθος και πεθάνεις, ή αν νομίζεις ότι με το να πεθάνεις κλέβεις τη τράπεζα - σε γέλασαν (χα!) - η τράπεζα δεν θα χάσει τα λεφτά της.

Το 5 ονομάζεται ''άλλες επιβαρύνσεις/ δικαιώματα/ έξοδα/ δαπάνες''. Αυτό καλύτερα να μη το διαβάσεις γιατί μπορεί να σου ρθει κόλπος. Έξοδα διευθέτησης 580 ευρώ - στο παράρτημα αυτό εξηγείται : ή €17 ή 0,50% (και εννοεί - αλλά δεν το λεει - 0,50% του ποσού του δανείου)..... και καταλαβαίνει κάποιος τις πιθανότητες μεταξύ των δύο ‘‘ή’’ πιο θα σε χρεώσουν....... έξοδα ετοιμασίας συμβολαίων 136 ευρώ , ποσό χαρτοσήμων 389 κλπ κλπ. Τέλος πάντων χέστο το 5.

Χες το και 6, 7, 8. Άσε και το 9 που σου λεει τι θα σου κάνει η τράπεζα αν δεν πληρώσεις στην ώρα σου, κάτι που ονομάζει ''τόκο υπερημερίας''. Χέσε και το 14 που λεει ότι στις περιπτώσεις προπληρωμής/προεξόφλησης το δάνειο θα χρεώνεται με διοικητικά έξοδα μπλα μπλα μπλα (π.χ. μέχρι 6 μήνες τόκους).

Αργείς να πληρώσεις;

Τόκο υπερημερίας

Πληρώνεις πιο νωρίς;

Διοικητικά έξοδα

Το πιο ενδιαφέρον όμως, και σε σχέση πάντα με την πιο πάνω ιστορία είναι το σημείο 10.

Απολαύστε το κατά λέξη

10. ''Η τράπεζα δικαιούται να μεταβάλει (είτε να αυξάνει είτε να μειώνει) κατά τη κρίση της και οποτεδήποτε, μέσα στα πλαίσια της Νομοθεσίας, των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ισχύουν κάθε φορά, των συνθηκών της αγοράς και της αξίας του χρήματος, το Βασικό επιτόκιο, τις προσαυξήσεις, τον Τόκο Υπερημερίας, τις προμήθειες ή/και Τραπεζικά δικαιώματα (και/ή να επιβαρύνει το λογαριασμό με ποσοστά προμήθειας και /ή τραπεζικά (ledger) και/ή άλλα δικαιώματα κατά τη κρίση της αν η συμφωνία αυτή δεν προνοεί τέτοιες επιβαρύνσεις) και η αλλαγή και/ή επιβολή αυτή θα είναι δεσμευτική για το πελάτη, που θα λαμβάνει γνώση με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο ή ειδοποίηση με τον προσφορότερο κατά τη κρίση της τράπεζας τρόπο και θα ισχύει από την ημερομηνία που θα καθορίζεται στην ανακοίνωση ή στην ειδοποίηση''.

Καταλάβατε ;

Μάλλον όχι

Αναπνοή και ξανά

10. Η τράπεζα δικαιούται να.... μεταβάλει (είτε να αυξάνει είτε να μειώνει –χα ...σόρρυ μου ξέφυγε) κατά τη κρίση της (εμ, ποιανού του κρίση θα ήταν; τη δική μας ; ) και οποτεδήποτε (και νυν και αει), μέσα στα πλαίσια της Νομοθεσίας (να τους χαιρόμαστε τους νομοθέτες μας), των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ισχύουν κάθε φορά , των συνθηκών της αγοράς (πιο φλου αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει. Ή για να το πούμε πιο σωστά γράφτηκε με στόχο να είναι φλου. Δεν σου λεει π.χ. όταν οι συνθήκες της αγοράς είναι έτσι το επιτόκιο θα πάει πάνω, αν τελικά είναι αλλιώς θα πάει κάτω) και της αξίας του χρήματος, (και εδώ.... ξεκινάμε και μετράμε) το Βασικό επιτόκιο (ένα), τις προσαυξήσεις (δύο), τον Τόκο Υπερημερίας (και αυτόν), τις προμήθειες (επίσης) ή/και Τραπεζικά δικαιώματα ( ε, θα λοιπαν αυτά ;) (και/ή να επιβαρύνει το λογαριασμό με ποσοστά προμήθειας (έξι) και /ή τραπεζικά (ledger) (τι στο διάολο είναι τούτο ; τέλος πάντων κι αυτά ) και/ή άλλα δικαιώματα (σύνολο οκτώ) κατά τη κρίση της (εμμ ) αν η συμφωνία αυτή δεν προνοεί τέτοιες επιβαρύνσεις) και η αλλαγή και/ή (εδώ νομίζω άλλο ‘‘και η’’ ήθελαν να γράψουν αλλά με τόσα ‘‘και/ή’’ σε μια πρόταση παρασύρθηκαν ) επιβολή αυτή θα είναι δεσμευτική για το πελάτη (είχε κανείς αμφιβολία ;), που θα λαμβάνει γνώση με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο (!!! και άμα δεν πάρεις εφημερίδα εκείνη τη μέρα ; ) ή ειδοποίηση με το προσφορότερο κατά τη κρίση της τράπεζας (άμα δεν σας έχει πιάσει κρίση μέχρι τώρα συνεχίστε) τρόπο και θα ισχύει από την ημερομηνία που θα καθορίζεται στην ανακοίνωση ή στην ειδοποίηση.

Και εν ολίγοις σημείο 11: Σε περίπτωση που μεταβληθεί το επιτόκιο, η τράπεζα θα μπορεί να αυξήσει το ή μειώσει ανάλογα το ποσό της δόσης, τον αριθμό των δόσεων και την ημερομηνία λήξης του δανείου (μαντέψτε τι ακολουθεί ......) κατά τη κρίση της

Εν ολίγοις

Βάζοντας την υπογραφή σου πάνω στο συμβόλαιο το μόνο σίγουρο είναι:

Το ποσό που θα σου δώσουν

Το ότι θα πληρώνεις

Το ότι αν δεν πληρώσεις θα σου πάρουν το σπίτι (ή το διαμέρισμα αναλόγως σε ποια γενιά ανήκεις)

Το ''πόσα'' θα πληρώσεις επαφίεται στο ''κατά τη κρίση της τράπεζας’' Νόμιμα και δημοκρατικά.

Αυτό δηλαδή που δεν επετρέπετο επί αποικιοκρατίας, ήρθε η δημοκρατία να το νομιμοποιήσει.

Σου αλλάζουν νόμιμα και δημοκρατικά το ποσό που έχεις συμφωνήσει να πληρώσεις για να ξοφλήσεις το χρέος σου!!!

Αυτό πα να πει ότι μιαν καλήν ημέραν μπορεί να λάβετε μιαν επιστολήν από την φέρει πειν γάμα μπανγκ, που να λεει για παράδειγμα (το παραθέτω αυτούσιο):

''Αγαπητέ κύριε/α

Οι μεταβολές στις συνθήκες της αγοράς και η παγκόσμια οικονομική κρίση που επηρέασε αρνητικά τη ρευστότητα του χρήματος διεθνώς είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση του πιστωτικού κινδύνου και του κόστους του χρήματος. Το πιο πάνω μας αναγκάζουν να αυξήσουμε τη προσαύξηση του λογαριασμού σας''.

Έβαλαν στον άνθρωπο γύρω στο 3,5% αύξηση , σύνολο 4,47% ..... πάνω από το euribor (δηλαδή 4,47 συν το euribor που είναι ο μέσος όρος που δανείζουν οι τράπεζας η μια την άλλη στην ευρωζώνη) , για στεγαστικό πρώτης κατοικίας!

Και δεν εξετάζουμε καν την ηθική πλευρά του θέματος, ότι δηλαδή οι τράπεζες προκάλεσαν τη κρίση και τώρα οι καημένες ''αναγκάζονται να αυξήσουν τη προσαύξηση’' Δεν εξετάζουμε καν τη κερδοφορία της συγκεκριμένης τράπεζας. Δεν εξετάζουμε καν το παράλογο, σε περίοδο ύφεσης να ανεβάζουν τα επιτόκια. Εξετάζουμε μόνο το τι υπογράφεις.

Και δεν σου ρχεται η απλοική ερώτηση:

Αυτό το γαμημένο το σημείο 2β γιατί το γράφει εντελώς στο συμβόλαιο;

Γιατί κάνει το κόπο να γράψει: 2β) μετά τη λήξη της πιο πάνω περιόδου με τόκο προς ποσοστό επιτοκίου 3 μηνών euribor πλέον 1,250% ετησίως.

Για να το διαβάζεις μετά που θα σου αυξήσουν τη προσαύξηση και να γίνονται τα νεύρα σου τέντα ;

Τουλάχιστο ας το γράφαν σταράτα: 2β) μετά τη λήξη της πιο πάνω περιόδου η τράπεζα θα σας χρεώνει κατά τη κρίση της όσα θέλει... και θα περνούμε να σας γαμούμε και δύο φορές τη βδομάδα....έτσι, κατά τη κρίση μας και σύμφωνα με συνθήκες τις αγοράς.

Και δεν θα χρειαζόταν μετά να γράψει εκείνο το κατεβατό σημείο 10, όπως και το 11, ούτε και την επιστολή της αύξησης της προσαύξησης. Με δυο προτάσεις θα ξηγιόμασταν. Ας το εισηγηθεί κάποιος στους σοφούς νομοθέτες μας.

Βεβαίως θα μου πεις ρε φίλε η τράπεζα και η ελεύθερη αγορά σου δίνουν ''επιλογή'': σταθερό (όπου σου παίρνει τα σώβρακα) ή κυμαινόμενο επιτόκιο. Αφού διάλεξες κυμαινόμενο τι περίμενες ; να μην κυμαίνεται ;

Να κυμαίνεται δεν λεω. Παίρνεις το ρίσκο και ''επιλέγεις'' το κυμαινόμενο με την ελπίδα ότι το euribor θα είναι χαμηλό. Ότι αυτό που θα κυμαίνεται είναι το euribor. Και αυτοί θα είναι έτσι κι αλλιώς κερδισμένοι, αφού σε χρεώνουν πάνω από το euribor.

Αμ δε. Δε τους φτάνει. Θέλουν να κυμαίνονται όλα κατά τη κρίση τους.

Ο άνθρωπος αυτός αποτάθηκε κατά τη κρίση του, στον σύνδεσμο καταναλωτών, στην επίτροπο διοικήσεως, στην τράπεζα την ίδια, αλλά μέχρι τώρα τζίφος.

Τι να πω στον άνθρωπό αυτό ;

Άμαν του πω πάρε μια μολότοφ θα μου πεις μα αυτό είναι παράνομο.

Σωστό.

Και νόμιμο είναι η αύξηση του επιτοκίου αφού εσύ το υπέγραψες

Άμαν του πω βάλε φωτιά και κάψτην θα μου πεις μα είναι αντιδημοκρατικό. Γιατί σε δημοκρατία ζούμε, και δημοκρατία σημαίνει εκλογές, και εσύ ψήφισες ,( αν δεν ψήφισες καλά να πάθεις, εμείς πάντως κάλπες στήσαμε), και ψήφισες τους νομοθέτες που έφτιαξαν τους νόμους (το ''βάση της νομοθεσίας'' που λεει και το συμβόλαιο σου από κει ήρθε) και τώρα δεν έχεις δικαίωμα να παραπονιέσαι, πόσο μάλλον να...... ονειρεύεσαι φωτιές.

Σωστό..... δε λεω. Το να τη κάψει είναι και παράνομο και αντιδημοκρατικό. Και όμως άμα την κάψει δεν θα χει δίκαιο ;

Σσσττττ. Νομοταγής πολίτης και να ακούγεσαι σα κουκουλοφόρος!

Ντροπή!

''Για αυτό πολύ ευλογα η τοκογλυφία είναι μισητή, επειδή το κέρδος προέρχεται από το ίδιο το νόμισμα και όχι από τη χρήση για την οποία προορίστηκε''. (Αριστοτέλης, Πολικών Α΄ )

Βρε μπας κι αυτός ο αριστοτέλης θέλει κάτι να μας πει ;

Χαμας

Αφορμή για τη παρούσα ανάρτηση στάθηκε το άρθρο του κου Κώστα Κωνσταντίνου στο πολίτη του Σαββάτου[1]. Το παίρνω αυτό σαν βάση γιατί γενικά θεωρώ τον αρθρογράφο σοβαρό, και γιατί παρουσιάζει μια διαφορετική άποψη για τη χαμας, από αυτή που παρουσιάζεται στα ελληνικά και κυπριακά ΜΜΕ αν και τη θεωρώ το ίδιο επιφανειακή

βεβαίως δεν θα ασχοληθώ με το δεύτερο μέρος του άρθρου (με τη ΕΟΚΑ Γου) αφού και ο ίδιος ο αρθρογράφος το θεωρεί τραβηγμένο, αφού γνωρίζω ότι η στήλη είναι σατιρική, αλλά και γιατί συμφωνώ με τον κο κωνσταντίνου ότι παραλληλισμοί είτε οι δικοί του είτε αυτοί που διάβασε, με το κυπριακό είναι εντελώς άσχετοι.

Το πρώτο μέρος του άρθρου ενώ παραδέχεται μεν ότι

«Είχαμε γράψει ακόμη πως σαφέστατα στο Ισραήλ είναι που θα πρέπει να αποδοθεί η ευθύνη ..... Η καταπίεση και η εξαθλίωση στην οποία υποχρέωσαν τους Παλαιστίνιους όλα αυτά τα χρόνια οι ισραηλινές Κυβερνήσεις, ειδικά στη Γάζα, αλλά και η κοροϊδία όσον αφορά τις προθέσεις του Ισραήλ για δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, έφεραν τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα, αλλά.....»

(Αχ, αυτό το αλλά....)

Αλλά η Χαμάς είναι τρομοκρατική οργάνωση. Και αφού είναι τρομοκρατική οργάνωση, άρα είναι φανατικοί και αφού είμαστε ενάντια στο φανατισμό εδώ, θα έπρεπε να είμαστε και ενάντια στο φανατισμό εκεί.

Σωστή η ροή των σκέψεων...... αλλά (να το πάλι το ‘αλλά’) ...... τελικά τι είναι αυτή η Χαμας;

Είναι αυτή η εικόνα της εξτρεμιστικής οργάνωσης που βρίσκουμε στα πλείστα ξένα ΜΜΕ αλλά και στο υπό συζήτηση άρθρο ;

Αν θέλει κανείς να στηρίξει αυτή την άποψη είναι αρκετά εύκολο.

Ρίχνουν κασάμ ;

Ναι

Άρα είναι τρομοκράτες

Σχεδιάζουν επιθέσεις αυτοκτονίας ;

Ναι

Άρα είναι τρομοκράτες

Μπορεί να βρει κανείς στη ρητορική της χαμας ή στα επίσημα έγγραφα της ακραίο ισλαμιστικό λόγο ;

Ναι

Άρα είναι φανταμενταλιστές/ισλαμιστές/τρομοκράτες.

Και άμα θέλετε να σας πω και ένα μυστικό πως να στηρίξετε αυτή τη θέση: γκουγκλιάρετε (ωραίο ρήμα) απλά τη φράση «the charter of hamas». Το αρχικό κείμενο βάση του οποίου ιδρύθηκε η χαμας το 1988[2] μεσούσης της πρώτης ιντιφάντας το οποίο, βρίθει ισλαμικού φανταμενταλισμού, κουβαλά μια απίστευτη απουσία της πολιτικής πραγματικότητας, έχει αποσπάσματα από το κοράνι, αναφέρεται ο αλλάχ αμέτρητες φορές, θέλει να αφανίσει το ισραήλ, να ιδρύσει ένα μεγάλο αραβικό κράτος, τα στερεότυπα καλός-κακός, αλήθεια-ψέμα δεν λείπουν, είναι εν ολίγοις ένα κείμενο μνημειώδους βλακείας και μαλακίας.

Θα μου πείτε τι άλλο χρειάζεσαι από το καταστατικό μιας οργάνωσης για να καταλάβεις τι καπνό φουμάρει ;

Σωστό.... αλλά.....

Αλλά το ερώτημα παραμένει: τι είναι η Χαμας ; και κυρίως ποια είναι η σημερινή Χαμας ;

Γιατί απλά η Χαμας του 2005 και εντεύθεν δεν είναι η ίδια με τη Χαμας του 1988[3]. Η Χαμας έχει περίπλοκες οργανωτικές δομές, οι δραστηριότητες είναι ποικιλόμορφες, και εν ολίγοις έχει εξελιχθεί σε μια τελείως πραγματιστική οργάνωση – σε αντίθεση με το πορτρέτο που μας πουλάνε των ισλαμιστών φανταμενταλιστών. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι κατέβηκε σε εκλογές (κάτι που απέρριπτε όλα τα προηγούμενα χρόνια), το ότι αποφάσισε να ανταγωνιστεί στο δημοκρατικό πολιτικό πλαίσιο αντί να συνεχίσει τον «εξωκοινοβουλευτικό αγώνα» δείχνει από μόνο του την εξέλιξη τη χαμας.

Η χαμας έχει καταφέρει να έχει μια πολύ πιο συλλογική οργανωτική δομή τέτοια που ποτέ δεν είχε ούτε θα μπορέσει να έχει η φαταχ. Σε αντίθεση με τη κατά πολύ δικτατορική φιγούρα του αραφατ – μια μορφή πατερούλη, η χαμάς έχει δομές πολύ πιο δημοκρατικές (όσο βεβαίως το επιτρέπουν οι συνθήκες μέσα στις οποίες υπάρχει). Αυτό βεβαίως οδηγεί αρκετές φορές σε αντιφατικά μηνύματα το οποία έρχονται από διάφορα μέλη και παρακλάδια της οργάνωσης.

Ενώ οι ιδρυτές της χαμας ήταν πράγματι όλοι παπάδες, οι σημερινοί ηγέτες της είναι οι πλείστοι κάτοχοι διδακτορικών, από δυτικά πανεπιστήμια και είναι καιρός ως «δυτικοί αναλυτές» να κάνουμε λίγο το κόπο να ξεχωρίζουμε τη ρητορική από τις πράξεις.

Το 90% των δραστηριοτήτων αλλά και του προ υπολογισμού της Χαμας πάει στο κοινωνικό κράτος (χωρίς καν την ύπαρξη κράτους). Έχει καταφέρει να οργανώσει ομάδες που προσφέρουν βοήθεια είτε σε μορφή τροφίμων, φαρμάκων, εκπαίδευσης, ορφανοτροφείων κλπ. Κάτι που βεβαίως δεν κατάφερε η τάχα μου αριστερή (αυτό για τους αριστερούς) και νόμιμη (για τους αμερικάνους, ΕΕ και τον κο κωνσταντίνου) ΠΛΟ/Φαταχ. Η «νόμιμη» και «αριστερή» Φαταχ, από το καιρό της ίδρυσης της παλαιστινιακής αρχής υπήρξε ότι πιο διεφθαρμένο υπήρχε μέσα στο παλαιστινιακό λαό. Εκατομμύρια φράγκα τα οποία ήρθαν κυρίως από την ΕΕ για τη στήριξη της παλαιστινιακής αρχής τα έπαιρνε ο αράφατ και τα τσιράκια του.

Και αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που χαμας κέρδισε τις εκλογές το 2005.

Βεβαίως και έχει δίκαιο κος κωνσταντίνου (όπως και αρκετά σημερινά άρθρα στον Π) όταν λέει: ότι είναι η βαρβαρότητα του ισραήλ που θρέφει τη χαμας. Σωστό αυτό μέχρι ενός σημείου. Αυτή η αντίληψη ότι ακρότητες από τους μεν, θρέφει τους ακραίους στους δε, δεν είναι αβάσιμη. Και ισχύει βεβαίως και το αντίθετο. Η ισραηλινή αριστερά έχει εξατμιστεί μετά την δυναμική παρουσία της χαμας[4].

Αυτά τα μετριοπαθείς εξτρεμιστής σε τέτοιες χώρες δεν είναι πάντα σταθερά. Και η φαταχ τρομοκρατική ήταν... σήμερα είναι η νόμιμη. Και δεν θα έπρεπε να ξαφνιάζει κανένα αν το ισραήλ αποφάσιζε να συνομιλήσει με τη χαμας να βγει η φαταχ και να τους κατηγορεί ως μειοδότες. Και τα ίδια στους ισραηλινούς. Να θυμίσουμε ότι θα βρει κάποιος δεκάδες σελίδες στο διαδίκτυο οι οποίες αναφέρουν ότι στις αρχές «η μοσαντ ευνοούσε την ανάπτυξη της χαμας για να διασπάσει την ηγεμονία του απελευθερωτικού στρατού της Παλαιστίνης».

Αλλά.... δεν είναι μόνο αυτό.

Η χαμας κέρδισε τις εκλογές ΚΥΡΙΩΣ γιατί η φαταχ ήταν διεφθαρμένη και διερεμένη σε φατρίες. Το εκλογικό πρόγραμμα της χαμας του 2005 ΔΕΝ αναφερόταν καν στον αφανισμό του ισραήλ, από τις είκοσι σελίδες του δύο μόνο παράγραφοι αναφερόταν σε ισλαμιστικές παπαρολογίες, ενώ ο κύριος όγκος του αναφερόταν στα καθημερινά προβλήματα των παλαιστινίων. Το πρόγραμμα της χαμας ήταν κατά το 90% παρόμοιο με ένα πρόγραμμα δυτικού πολιτικού κόμματος. Και αν ασχολείται κάποιος έστω και λίγο με τα μουσουλμανικά κινήματα το ίδιο ισχύει και για το ΑΚΡ στη τουρκία αλλά και για τη μουσουλμανική αδελφότητα στην αίγυπτο. Στο πρόγραμμα τους αναφέρονται κυρίως στην οικονομία και ελάχιστα στο ισλαμ (οικονομία ρε γαμώ την αριστερή μου ανάλυση – οικονομία!!!)

(παρένθεση: στο google θα βρει κανείς δεκάδες ιστοσελίδες με το καταστατικό της χαμας. Σε ΚΑΝΕΝΑ δυτικό μέσο ενημέρωσης δεν υπάρχει μετάφραση του εκλογικού της προγράμματος....αλλά....μας βολεύει η παρουσίαση του εξτρεμιστή, έτσι δεν είναι;)

Έτσι κέρδισε η χαμας. Και είναι ακριβώς αυτή η μετατόπιση της προς το κέντρο σε καιρό «ειρήνης» που έπεισε και «κοσμικούς» παλαιστίνιους να τη ψηφίσουν. Δεν είναι η ίδια η υποστήριξη προς τη χαμας σήμερα καθώς πέφτουν οι ισραηλινές βόμβες, με την υποστήριξη που πήρε το 2005. Ενώ σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι η υποστήριξη θρέφεται από τις ισραηλινές βόμβες, τότε η υποστήριξη ήρθε και από «μετριοπαθείς» παλαιστίνιους γιατί απλούστατα είχαν αηδιάσει από τη διαφθορά της φαταχ.

Και όχι μόνο κέρδισε αλλά κατάφερε να διατηρήσει την υποστήριξη από το λαό σε καιρούς εξαιρετικά δύσκολους από όλες τις απόψεις . Εδώ το παραδέχονται και δεξαμενές σκέψης που παραδοσιακά είναι ενάντια στη χαμας

«By imposing sanctions and boycotting the government, the Quartet (U.S., European Union (EU), Russia and UN) and Israel hoped to force Hamas to change or persuade the Palestinians to oust it. Washington promised security and economic aid to encourage Fatah to confront Hamas and help defeat it. The illusions have brought only grief..... Treated as an international outcast and an intruder by much of the Fatah-aligned civil service and security forces, Hamas has been unable to govern. It has survived, and under these conditions survival is an impressive achievement»[5]

Όμως το σημαντικό για τους ευρωπαίους και τους αμερικάνους ήταν ότι οι παλαιστίνιοι σε μια διαδικασία την οποία οι ίδιοι παραδέχτηκαν ότι ήταν δημοκρατική, ψήφησαν τη χαμας. Δηλαδή με δυτικούς δημοκρατικούς όρους ψήφισαν..... λάθος. Γιατί δημοκρατία δεν είναι μόνο εκλογές. Δημοκρατία είναι να ψηφίσεις αυτόν που θέλουμε εμείς. Και για αυτό έπρεπε να πληρώσουν. Και έτσι οι πρώτοι σταμάτησαν να τους δίνουν φράγκα ενώ οι δέυτεροι ξεκίνησαν να χτίζουν τείχη και επιβάλλουν εμπάργκο. Η δικαιολογία βεβαίως εύκολη: η Χαμας δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα του ισραήλ να υπάρχει ως κράτος.

Και αυτό βεβαίως ήταν το πιο τραγικό λάθος που έκανε τόσο η δύση τόσο και το ισραήλ από όποια σκοπιά και αν το δεις:

1. δεν γίνεται να λες δεν συνομιλώ με μια ομάδα η οποία όχι μόνο μπορεί να διαταράξει την όποια πιθανότητα ειρήνης, αλλά και που έχει τόσο μεγάλη υποστήριξη από το λαό. Καμία συμφωνία ειρήνης δεν έχει επιτευχθεί όταν οι «ακραίοι» δεν λαμβάνουν μέρος στις συνομιλίες. Καμία.
2. αφού είμαστε τόσο σίγουροι ότι είναι τυχοδιώκτες, γιατί δεν τους αφήνουμε απλά να κυβερνήσουν, έχοντας εμπιστοσύνη στο λαό ότι θα το καταλάβει και θα τους διώξει όπως έκανε και με τη φαταχ
3. αφού το παίζουμε απόγονοι του δυτικού/ ορθολογικού τρόπου σκέψης θα έπρεπε να αντιληφθούμε τα εξής απλά: πρώτον ακόμα κι αν το λέει, έχει πιθανότητες να το κάνει ; μπορεί η χαμάς να αφανίσει το ισραήλ ; δευτερον, όταν βλέπεις ότι κερδίζει τις εκλογές χωρίς καν να αναφαίρεται στο θέμα, γιατί έρχεσαι εσύ και το ανακινείς και το αναδυκνύεις ως μείζον θέμα; Τρίτον, όπως σωστά προέβλεψε και ο αρθρογράφος της λε μοντ είδη από το 2005, γιατί να αναγνωρίσει το ισραήλ ; τι τους δίνουμε ως αντάλαγμα ; όταν η όλη δομή της ορθολογικής ευρώπης (αλλά και της κυπριακής κοινωνίας) στηρίζεται στο παζαριλίκκι (η πιο σωστά στις «διαπραγματευσεις») εμείς τι δώσαμε ως αντάλλαγμα; Πάμε στη λε μοντ:

«The first answer, which is rarely discussed, is that Hamas is convinced that recognition would be a pointless concession.

It has not forgotten that for decades the international community pressured the Palestine Liberation Organisation (PLO) and Fatah, both secular bodies, to make the same concession: they were given nothing in return, neither a Palestinian state nor a capital in East Jerusalem. Worse, Israel did not accept any responsibility for the Palestinian exodus of 1947-49 nor did it recognise the right of return (or the entitlement to compensation) of some 5 million refugees.»[6]

Με μια καθαρά ορθολική ανάλυση, θα πρέπει να είναι μαλάκες να να κάνουν μια τέτοια υποχώρηση.

Αυτά για τα περί «σκοταδιστικής εξτρεμιστικής οργάνωσης»

Πάμε στα υπόλοιπα που αναφέρει ο κύριος κωνσταντίνου:

Λέει:

«η Χαμάς ξεκίνησε αυτήν την ιστορία - μη υπολογίζοντας πως το Ισραήλ θα "τραβούσε" τόσο τα πράγματα.»

η απάντηση έρχεται κατευθείαν από τον κύριο Φολκ ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη ο οποίος λέει τρία πολύ απλά πράγματα και εμμέσως αμφισβητεί ότι η χαμάς ήταν αυτή που έσπασε την εκεχειρία:

1. Οσο ήταν σε ισχύ η εκεχειρία, η ηγεσία της Χαμάς στη Γάζα προσφέρθηκε επανειλημμένα να επεκτείνει τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, προτείνοντας ακόμη και μια περίοδο δέκα ετών, και ζήτησε να γίνει δεκτή πολιτική λύση που θα βασιζόταν στην αποδοχή των συνόρων του Ισραήλ του 1967. Το Ισραήλ αγνόησε αυτές τις διπλωματικές πρωτοβουλίες και απέτυχε να εφαρμόσει από τη δική του πλευρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία περιελάμβανε χαλάρωση του αποκλεισμού που επιτρέπει να μπαίνουν με το σταγονόμετρο στη Γάζα τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα.
2. Η Χαμάς κατηγορείται για την κατάρρευση της εκεχειρίας εξαιτίας της υποτιθέμενης απροθυμίας της να ανανεωθεί αλλά και για τα κρούσματα επίθεσης με ρουκέτες, που φέρονται να αυξάνονται. Ομως η πραγματικότητα είναι πιο νεφελώδης. Δεν σημειώθηκε καμία σοβαρή εκτόξευση ρουκετών από τη Γάζα στη διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός, μέχρι που το Ισραήλ εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των κατά τους ισχυρισμούς του Παλαιστινίων μαχητών στη Γάζα, σκοτώνοντας δεκάδες άτομα. Επίσης, ήταν η Χαμάς που σε πληθώρα περιπτώσεων δημοσίως απηύθυνε έκκληση για επέκταση της εκεχειρίας, με τις εκκλήσεις αυτές να μη λαμβάνονται ποτέ σοβαρά υπόψη, πολύ περισσότερο να μη γίνεται καμία κίνηση σε αυτή την κατεύθυνση από την ισραηλινή γραφειοκρατία.
3. Πέρα απ' αυτό, η απόδοση των ρουκετών στη Χαμάς δεν είναι επίσης απολύτως πειστική. Πολλές ανεξάρτητες οργανώσεις μαχητών δρουν στη Γάζα, και κάποιες, όπως η Ταξιαρχία των Μαρτύρων του αλ-Ακσά, είναι εναντίον της Χαμάς και μπορεί με τη ρίψη ρουκετών να επιχειρούν να προκαλέσουν ή να νομιμοποιήσουν ουσιαστικά αντίποινα από το Ισραήλ. Είναι έτσι κι αλλιώς επιβεβαιωμένο ότι όταν η μετριοπαθής Φατάχ είχε τον έλεγχο της κυβερνητικής δομής της Γάζας, δεν ήταν σε θέση να ελέγξει τις επιθέσεις ρουκετών παρά τις προσπάθειές της[7].

Και στο κάτω κάτω τι σημαίνει «ξεκινώ» ; ακόμα και αν αποσταλμένος του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ένας αρχιψέυτης - πότε είναι η αρχή ενός προβλήματος ; ας πούμε ότι πράγματι τα πιο πάνω δεν στέκουν και όντως η χαμας (και όχι το ισραήλ ή κάποια ομάδα εκτός ελέγχου της χαμας) ξεκίνησε να ρίχνει ρουκέτες. Η βία του 18μηνου αποκλεισμού και του εμπάργκο που πάει ; όταν ο ΟΗΕ μιλούσε για ανθρωπιστική κρίση πριν καν αρχίσουν η εχθροπραξίες αυτό δεν είναι βια ; αυτό δεν είναι παραβίαση της εκεχειρίας ;

Μετά λέει ο κος κωνσταντίνου:

Αυτό όμως, δεν σημαίνει πως θα πρέπει η Χαμάς και ο εξτρεμισμός της να εξισώνονται με τη νόμιμη ηγεσία των Παλαιστινίων, ούτε και πως θα πρέπει να επιτραπεί στη Χαμάς, στόχος της οποίας είναι η αποτροπή της επίτευξης μιας ειρηνευτικής συμφωνίας (!!!) στη Μέση Ανατολή (στο πλαίσιο της ουτοπίας της για καταστροφή του Ισραήλ - ένα δικαίωμα που ΔΕΝ έχει κανείς) να σαμποτάρει τις όποιες προσπάθειες για ειρήνη και να ρίχνει ρουκέτες όποτε της καπνίσει, περιφέροντας ύστερα τα νεκρά παιδάκια στα διεθνή τηλεοπτικά συνεργεία για να κερδίσει τις συμπάθειες της διεθνούς κοινής γνώμης, να ξεσηκώσει το Ισλάμ παγκοσμίως και να απεκδυθεί των δικών της ευθυνών.

Και συνεχίζει: Την ώρα, λοιπόν, που οι μετριοπαθείς Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης επιμένουν να συζητούν για την ειρήνη (!!!)

(εδώ τίθεται και το ερώτημα αν δεν υπάρχει μια αντίφαση με το πιο πάνω. γιατί πιο πάνω έλεγε ότι η χαμας δεν περίμενε ότι το ισραήλ θα το τραβούσε τόσο.... εδώ λέει ότι λίγο πολύ τους συμφέρει να το τραβήξει το ισραήλ)

Για το πως καθορίζει το "νόμιμο" και το "παράνομο" δεν μπορούμε να γνωρίζουμε. Βεβαίως δεν ήταν "νόμιμη" η κατάληψη της γάζας. Και βεβαίως η χαμας μπήκε σε μια μάχη εξουσίας με τη φαταχ (ω γλυκειά εξουσία!!), αλλά το αποτέλεσμα των εκλογών παραμένει εκεί, όπως και η μη αποδοχή του κάτι που κάνει έυκολα περιπλέκει τις ορολογίες του «νόμιμου» και του «δημοκρατικού».

Το πιο αξιοσημείωτο είναι όμως ότι ο κύριος κωνσταντίνου βλέπει σαμποταζ από τη χαμας στις «όποιες προσπάθειες για ειρήνη» !!!! πότε έγιναν αυτές οι προσπάθειες και δεν τις πήρε κανείς χαπάρι ; πραγματικά είναι άξιο απορία πως η χαμας σαμποτάρει κάτι που δεν υπήρξε ποτέ. Κάτι που κι ίδιος παραδέχεται αφού αναγνωρίζει ότι το ισραήλ δεν αποδέχεται τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους!

Όσο για τους υπόλοιπους στόχους και σκοπούς της χαμας (άγνωστο πως έφτασε σε τέτοια συμπεράματα) θα πρότεινα στο κο κωνσταντίνου το παρακάτω: Chrystie Flournoy Swiney με τίτλο: Ideological & Behavioral Metamorphoses: A New Charter for a New Hamas[8].

Ίσως αντιληφθεί ότι η χαμας είναι πολύ πιο πραγματιστική και λιγότερο εξτρεμιστική από όσο νομίζει.

Και τώρα σοβαρά, η χαμας περίμενε να κερδίσει τη συμπάθεια της διεθνούς κοινής γνώμης ; Μα σοβαρομιλούμε ; πότε κατάφεραν να τη κερδίσουν; Και γω σου λέω άντε και την κέρδισαν - τι θα τους αποφέρει αυτό ; κοτζαμ συμπάθεια κέρδισε το αντιπολεμικό κίνημα κατά του πολέμου στο ιρακ, τι απόφερε ;

Και να ξεσηκώσει το ισλαμ παγκοσμίως ;

Γιατί πότε ξεσηκώθηκε το ισλάμ παγκοσμίως ; σαράντα χρόνια που υπάρχει το μεσανατολικό πότε ξεσηκώθηκε το ισλαμ παγκοσμίως ; μερικές χιλιάδες εξώ από τις πρεσβείες της αμερικής και κάψιμο δύο σημαιών τι καλό θα φέρει στη χαμας ; τι δηλαδή; περίμεναν συντονισμένη επίθεση από αίγυπτο, συρία, λίβανο και ιορδανία με τη στήριξη της σαουδικής αραβίας ; σοβαρά τώρα τους έχετε για τόσο ηλίθιους ; εδώ με τη φαταχ δεν μπορούν να τα βρουν και θα ενώσουν τον ισλαμικό κόσμο ; ένα σωρό κράτη που βλέπει το ένα το άλλο με ατελίωτη καχυποψία περίμενε η χαμας να τους ενώσει ; Μα έχουμε τρελαθεί τελίως; Πιστώστε τους τζαι τζίηνους τους αθρώπους με πέντε δράμια νου.

Και κάτι ακόμα που αφορά τη «παγκοσμιοποίηση του ισλάμ». Η μετεξέλιξη της χαμας στην οποία αναφέρθηκα και στην οποία κανείς δεν δίνει σημασία

«In contrast to the geographically expansive image of Hamas presented in its founding Charter, the Hamas of today is an exclusively Palestinian movement, with exclusively Palestinian concerns, driven by exclusively Palestinian-centric goals. Gone are the dreams of reestablishing the Islamic umma, a single, unified Islamic state spanning the Muslim world, and enthroning a single Islamic khalif, or ruler. According to Hamas leader Musa Abu Marzuq “[a]lleviating the debilitative conditions of occupation, and not an Islamic state, is at the heart of our mandate (with reform and change as its lifeblood).”77 Today, Hamas’s goals have not only significantly narrowed, but are increasingly realistic, concrete and mundane[9]»

Λέει όμως ο κύριος κωνσταντίνου:

Και όλα αυτά πού; Στη Γάζα. Από την οποία οι Ισραηλινοί αποχώρησαν (ως όφειλαν - δεν έκαναν χάρη σε κανέναν, έτσι;) προ πολλού. Αποσύροντας και τον τελευταίο έποικο.

Σωστά τα λέει. Αλλά.... τα άλλα για τη γάζα που πήγαν ; να μας το πει ο απεσταλμένος του ΟΗΕ:

«Το Ισραήλ απέτυχε να εφαρμόσει από τη δική του πλευρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία περιελάμβανε χαλάρωση του αποκλεισμού που επιτρέπει να μπαίνουν με το σταγονόμετρο στη Γάζα τρόφιμα, φάρμακα και καύσιμα.

Το Ισραήλ αρνείτο επίσης τις άδειες εξόδου σε φοιτητές με υποτροφίες από το εξωτερικό και σε δημοσιογράφους της Γάζας, όπως και σε εκπροσώπους αναγνωρισμένων ΜΚΟ»[10]

Αυτό το λέτε εσείς αποχώρηση ;

Τα πάντα δηλαδή μετριούνται με στρατιωτικούς όρους ; τα ισραηλινά στρατεύματα αποχωρησαν από τη γάζα + οι χαμας ρίνει ρουκέττες (μείον οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του ισραήλ που αφαιρούμε) = καλά να τους κάμουν;

Και η βία του αποκλεισμού την οποία (όπως λέτε και σεις) δεν έπρεπε να πράξουν «ως όφειλαν - δεν έκαναν χάρη σε κανέναν, έτσι;» που πάει ;

Δεν είναι θέμα αν είναι φιλοισραηλινο το κείμενο. Τέτοια κολλήματα δεν έχω. Ούτε συμωνώ με τους αριστερόστροφους, οι οποίοι πιστεύω ότι είναι καιρός να αποκαθηλώσουν τον αράφατ και την PLO. Απλά είναι εξαιρετικά επιφανιακό τόσον όσον αφορά τη χαμας αλλά και το ισραήλ.

Γιατί και το ισραήλ έχει και αυτό τους δικούς τους εξτρεμιστές, οι οποίοι υπήρξαν ουκ ολίγες φορές μέλος της ισραηλινής κυβέρνησης ως κόμμα(τα) και κανείς δεν διαμαρτηρήθηκε (να σας θυμίσω με αντιλήψεις του τύπου: οι νίκες του 67 και του 73 ήταν θέλημα θεού και γι αυτό δεν πρέπει να τα δώσουμε πίσω....)

Πέραν τούτου έχουμε και μια τάση να βλέπουμε το ισραήλ ως «κράτος» ανώ από κει τη φατρία «χαμας». Που αν κάνουμε το κόπο να δούμε τις φατρίες του ισραήλ (πολιτικα κομμάτα,στρατός, ευρωπαίοι εβραίοι, ρώσσοεβραίοι, εβραίοι από τη ΜΑ, συντεχνίες, θρησκευτικοί φανταμενταλιστές, κοσμικοί κλπ) θα φτάσουμε και από κει στα ίδια συμεράσματα.

Γιατί όταν τους βλέπεις σαν "ισραήλ", τότε έυκολα συμπεραίνουμε ότι αφού τους βομβαρδίζουν και κινδυνέυει η ασφάλεια τους, τότε δικαιολογούνται να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Αλλά....αν τους δούμε όμως και αυτούς ως φατρίες θα δούμε ότι οι στόχοι τους δεν είναι η ασφάλεια, δεν είναι καν .... εθνικιστικοί – αλλά ξεκάθαρα τυχοδιωκτικοί. Τα μεν κόμματα σε μια κούρσα λαικισμού υποστηρίζουν όλοι την εισβολή - αφού οι εκλογές είναι σε ένα μήνα, ενώ ο στρατός προσπαθεί να ξεπλύνει την αποτυχία του πολέμου στο λίβανο. Που αν κάποιος μπορούσε να δικαιολογήσει τις ομώτητες του 67-73, αφού θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος το ισραήλ ότι ήταν πραγματικά σε κίνδυνο, τώρα ο πόλεμος διεξάγετει καθαρά όχι από το ισραήλ αλλά από τυχοδιωκτικές ισραηλινές φατρίες. Και το χειρότερο το ξέρουν:

Ο πόλεμος στη Γάζα παράγει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που προσδοκούμε», λέει ο Ουόλτζερ. Παραδέχεται μάλιστα ότι: «δεν καταλαβαίνω τη στρατηγική του Ισραήλ» και «δεν θα την καταλάβω ούτε εάν εισβάλει στη Γάζα. Τι θα γινόταν αν σκοτώνονταν χίλιοι Παλαιστίνιοι και η Χαμάς συνέχιζε να εκτοξεύει ρουκέτες;».[11]

Ο στόχος δεν είναι καν η χαμας. Δεν πιστευω καν στην «εξυπνάδα των σιωνίστων οι οποίοι πάντα δουλέυουν με πρόγραμμα για να επιβληθούν στο κόσμο» και λοιπές αντισιωνιστικές παπαριές. Είναι σκέτος τυχοδιωκτισμός ένας χυδαίος τυχοδιωκτισμός πολιτικών ομάδων, τον οποίο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται σε όλο το κόσμο.

---

[1] http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=844657&-V=columns

[2] http://www.palestinecenter.org/cpap/documents/charter.html

[3] http://users.ox.ac.uk/~metheses/FlournoyThesis.pdf

[4]http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=31.12.2008,id=2649484,8450828,24860812,30649868,38418316

[5] http://www.crisisgroup.org/home/index.cfm?id=4677&l=1

[6] http://mondediplo.com/2007/01/05hamas

[7] http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=62928380

[8] http://users.ox.ac.uk/~metheses/FlournoyThesis.pdf

[9] http://users.ox.ac.uk/~metheses/FlournoyThesis.pdf

[10] http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=62928380

[11]http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=31.12.2008,id=2649484,8450828,24860812,30649868,38418316

Οι πέτρες των παιδιών

από τη σημερινή ελευθεροτυπία.....
όμορφο,
πολύ όμορφο

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΧΙΝΑ

Πού βρέθηκε αυτή η πέτρα; Είναι ζεστή, όπως η χούφτα που την πέταξε, είναι στιλπνή και σκληρή - κι όμως, ακόμα κρατάει λίγο απ' το χώμα όπου κειτόταν ώς τώρα αδρανής, χορταριασμένη. Είναι η πέτρα που πριν από λίγο εκτοξευόταν από το ένα στρατόπεδο στο άλλο, πήγαινε κι ερχόταν από τον πιτσιρικά στον αστυνομικό και πάλι πίσω, διέγραφε τροχιές πάνω από τα κεφάλια και προσγειωνόταν στα τυφλά, σ' έναν παράξενο αγώνα πετοσφαίρισης.

Κάποιοι παλιοί, μάρτυρες από τα μπαλκόνια τους των πετροπόλεμων που μέρες τώρα διεξάγονται στις γειτονιές, θυμήθηκαν αλλοτινά παιχνίδια στις αλάνες, ανοιγμένα κεφάλια και μωλωπισμένα μάγουλα. Να που υπάρχουν ακόμα πέτρες σε μια πόλη δίχως κήπους, δίχως πάρκα, με χώμα λιγοστό· να που επιβίωσαν μερικές από τη μακρινή παιδική ηλικία, και τώρα ξεχωρίζουν ανάμεσα σε σπασμένα μάρμαρα και πλακάκια, ξεκολλημένα περβάζια και οικοδομικά υλικά, στα εγκαταλελειμμένα πεδία μιας χωρίς έκβαση μάχης. Να που αναδύονται απ' όσα, ελάχιστα, σημεία της πόλης γλίτωσαν το τσιμέντο, για να συνδέσουν το σήμερα με τη μακρά ιστορία των παιδιών που εξεγείρονται και βγαίνουνε στους δρόμους. Είναι οι πέτρες των γαβριάδων στα οδοφράγματα του Παρισιού, τα πετραδάκια στις σφεντόνες των παιδιών της ιντιφάντα· είναι τα πυρομαχικά των άοπλων, η αρματωσιά των οργισμένων.

Να, όμως, που η πέτρα πάει κι έρχεται: ίδια στο χέρι του παιδιού και του αστυνόμου, κι όμως ολότελα άλλη. Στη βιαστική της τροχιά αλλάζει νόημα, μεταμορφώνεται: ο αστυνομικός απειλεί και προκαλεί, την ώρα που σκύβει ν' αρπάξει την πέτρα που ξαστόχησε· «όταν μια πέτρα περάσει ξυστά από δίπλα τους, τα ΜΑΤ υψώνουν το μεσαίο δάχτυλο, φωνάζοντας: "έχασες τον στόχο"», διαβάζουμε στο ρεπορτάζ του «Σπίγκελ» από τις ταραχές στους δρόμους της Αθήνας. Ομως το παιδί που αλαλάζει τη στιγμή που την εκτοξεύει, φλέγεται, είτε μας αρέσει είτε όχι, από την ανάγκη να διεκδικήσει, πάνω απ' όλα, την επιθυμία του. Στη βία της κρατικής καταστολής αντιπαραθέτει τη δική του βία, βία θεϊκή, καθώς τη λέει ο Μπένγιαμιν, «που εξιλεώνει από την ενοχή». Η βία της καταστολής είναι «μια ματωμένη δύναμη πάνω στη ζωή για χάρη της ίδιας της βίας»· η βία του παιδιού είναι «μια καθαρή δύναμη πάνω στη ζωή για χάρη της ζωής της ίδιας». Κι αν κάτι διεκδικεί το παιδί, είναι την ψυχή του, που καθημερινά πολιορκείται από τη μοναξιά, την πλήξη, την ασφυξία των φορτωμένων ωραρίων στις εχθρικές αίθουσες διδασκαλίας, στο σπίτι, στο φροντιστήριο, την αόριστη ακόμη, αλλά απολύτως απτή, αγωνία των κάθε λογής αδιεξόδων. Αν κάτι αποζητά, είναι να χαλαρώσει τον βρόχο, ν' ανασάνει, να ζήσει τη ζωή που του χαρίστηκε με τρόπο που να τη δικαιώνει - και όχι μίζερα, μισερά κι ανάξια. «Εφερνα γύρους μες στον ουρανό και φώναζα (...) σήκωσα πέτρα και σημάδεψα μακριά».

Στο αριστούργημα του Φελίνι «La Strada», ο Ματό -ο τρελός, ο εύθραυστος σχοινοβάτης που ενσαρκώνει τη φαντασία, την ποίηση και τη χάρη- χαρίζει στην Τζελσομίνα μια πέτρα. «Πάρ' την», της λέει, «άγγιξέ την, ψηλάφισέ την και νιώσε πως κι αυτή έχει νόημα. Γιατί αν δεν έχει νόημα αυτή, δεν έχουν νόημα ούτε τ' άστρα». Το νόημα της πέτρας των παιδιών είναι ακριβώς αυτό: μια αναλαμπή ελευθερίας, μια ματιά προς τ' άστρα.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 20/12/2008

και δύο άσχετα σκόρπια σχόλια από τον ναυτίλο του στάθη

Φεύγει σιγά-σιγά κι αυτή η χρονιά και απομένουν όλο και λιγότερες για να φύγουν κι αυτές. Μία απ' τις εικόνες που μου μίλησαν αυτόν τον χλιαρό Δεκέμβρη της θλίψης και των δακρυγόνων, ήταν ενός άντρα κάποιας ηλικίας σε ένα μουσικό στέκι ένα βράδυ, όπου χάιδευε αφηρημένος το κομπολόι του σαν να χάιδευε όμορφη γυναίκα αρχοντική -ένα ταίρι. Ηταν μόνος. Μέσα σε μια ομήγυρη ομηλίκων -ίσως και τρόπον τινά ομοίων - ήταν μόνος, καθώς ήταν το ίδιο μονήρεις και οι άλλοι. Παλιές καραβάνες, με τις ασπίδες τους τ' ανάποδα, επί τας ο καθένας.



........

Αγέρωχες λέξεις χαραγμένες σε γρανίτη πάνω στο πρόθυρο LOS ANGELES TIMES κι όμως φυλλορροούν τώρα οι τυπωμένες λέξεις, μιλούν γιατην αγωνία τους καθώς χάνεται η εφημερίδα κι αυτές μαζί της μέσα στην κρίση, οι ίδιες εκείνες λέξεις που δεν μιλούσαν για την αγωνία μυριάδων που χάνονταν στην άλλη άκρη της γης, σε πολλές άκρες της γης, παιδάκια που πέθαιναν πριν μάθουν τις δικές τους λέξεις, στις δικές τους γλώσσες, παιδιά προαναγγελθέντων θανάτων από πείνα, αγορά παραγώγων, αρρώστια, διακύμανση επιτοκίων - λέξεις ναπάλμ έπεφταν πάνω τους. Συχνά πολύ καλογραμμένες, με πνεύμα· στο καλό αγγλοσαξωνικό στιλ, κι όχι σπάνιως με κάποιαν ακαδημαϊκή χάρη, κομψές παραδοξολογίες...

...κι όλα εκείνα τα σχήματα λόγου της φωτισμένης μας καλλιέπειας.

Μόνον η ποίηση έμεινε καθαρή. Μόνον εκείνη έσκουζε. Αλλά, δώσε την ποίηση σε έναν εκατομμυριούχο σκύλο να δεις τι θα της κάνει! Δώσε την στον άστεγο που σκότωσε με ένα μπουκάλι μπύρα τον πλησίον του για να του φάει το παγκάκι, και θα δεις τι θα της κάνει της ποίησης!...

Μα τόσο δύσκολο είναι πια να καταλάβουν ;

προσπαθείς να τους εξηγήσεις τι είναι αυτό που κάνει ένα παιδί να πάρει μια πέτρα στο χέρι.

να πάρει μια μολότοφ

να κάψει μια τράπεζα.

δεν θέλουν να το καταλάβουν.

τους λες για τη βία της ανεργίας, (25% για τους έλληνες κάτω των 25!!)

τη βία των χαμηλόμισθων

τη βία των τραπεζών

των σκανδάλων

τη βία της φτώχειας

και σου μιλάνε για βιτρίνες.

από όλα όσα διάβασα αυτές τις μέρες,

το πιο συγκλονιστικό ήταν αυτό:

όχι δεν αφορά τη νεολαία

και όχι δεν αφορά την ελλάδα

και ούτε αφορά τους αναρχικούς, τα ματ, τα εξάρχια, τις μολότοφ


απλά την βία,
τη βία της φτώχειας
που όσο κι αν προσπαθείς να τους την εξηγήσεις αυτοί θα σου μιλούν για βιτρίνες

Από την ελευθεροτυπία 13.12.2008 στήλη "Ο τύπος των ήλων"




**ΙΑΠΩΝΙΑ... «Χαμηλές συντάξεις κι επιδόματα, μοναξιά, παντελής απουσία κοινωνικής μέριμνας: στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου οι ηλικιωμένοι Ιάπωνες που καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης έχουν πενταπλασιαστεί τα τελευταία είκοσι χρόνια. Για πολλούς από αυτούς, η φυλακή είναι το πιο φιλόξενο μέρος για να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους».

Από «Μοντ» / «Νέα»:

- «Συνέβη στα τέλη του περασμένου Αυγούστου σε έναν σταθμό του Τόκιο: δυο νεαρές γυναίκες δέχονται επίθεση με μαχαίρι. Δράστης είναι μια γυναίκα 79 χρόνων χωρίς στέγη και με μοναδική περιουσία 6.500 γιεν (περίπου 53 ευρώ). "Δεν είχα πού να πάω", είπε στον δικηγόρο της. "Ηθελα να με συλλάβει η Αστυνομία". Αυτό το τραγικό επεισόδιο δείχνει τις διαστάσεις που έχει λάβει στην Ιαπωνία το πρόβλημα της παραβατικότητας με πρωταγωνιστές ανθρώπους της τρίτης ηλικίας».

- «Το φαινόμενο αυτό οδήγησε το υπουργείο Δικαιοσύνης στην πραγματοποίηση μιας έρευνας. Οι ερευνητές πήραν συνεντεύξεις από 368 ηλικιωμένους που έχουν καταδικαστεί. "Η βασική αιτία της εγκληματικότητας είναι η έλλειψη πόρων", σημειώνει ο επικεφαλής της έρευνας Τόρου Σουζούκι. "Θέλω να εξοικονομήσω χρήματα", "πεινάω", είναι οι εξηγήσεις που δίνουν συνήθως όταν συλλαμβάνονται για κλοπή", προσθέτει. Μια άλλη αιτία είναι η μοναξιά. Τόσο βαριά καμιά φορά, ώστε η Αστυνομία έχει καταγράψει περιπτώσεις ηλικιωμένων γυναικών που κλέβουν ελπίζοντας ότι θα τις συλλάβουν. Ξέρουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα περάσουν λίγες ώρες μιλώντας με κάποιον. Ηλικιωμένοι άνδρες με χαμηλά εισοδήματα που έχουν χάσει τις συζύγους τους, καταφεύγουν στην εγκληματικότητα για να πάνε φυλακή. Ξέρουν ότι εκεί θα έχουν τρία γεύματα την ημέρα και προσωπικό για να ασχοληθεί μαζί τους».

- «Κι όταν τελειώνει η ποινή τους διαπράττουν νέο αδίκημα για να επιστρέψουν στην ασφάλεια του κελιού τους. Αυτό κάνει κι ένας 67χρονος άνδρας. "Δεν ξέρω πώς αλλιώς να βρω βοήθεια από την κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος είναι να κλέψω. Και κλέβω", δηλώνει. Κι ένας 76χρονος άστεγος προσθέτει: "Στη φυλακή μπορούμε να κοιμηθούμε, να φάμε και να δουλέψουμε"».



.................


το υστερόγραφο των φίλων του αλέξη


Επιστολή των φίλων του Αλέξη στα ΜΜΕ…
ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ.ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, «κουκουλοφόροι», «γνωστοί-άγνωστοι».
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ.
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι....
Κάνουμε όνειρα - μη σκοτώνετε τα όνειρά μας.
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ.Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνογια τη «βιτρίνα», παχύνατε, καραφλιάσατε,ΞΕΧΑΣΑΤΕ.
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.ΜΑΤΑΙΑ.
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και
περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε.
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Πού είναι οι γονείς;
Πού είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω:
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα. ΕΜΕΙΣ κλαίμε κι από μόνοι
μας.



.............
Πως να το κάνεις πιο λιανά ;